Uszkodzenia tynków

Autor 
Piotr Idzikowski - Grupa ATLAS
24.05.2017Komentarze (0)

Typowe uszkodzenia tynków to pękanie, odspajanie,przebarwienia, wysolenia, zabrudzenia i obrastanie glonami. Ich przyczyn możemy szukać na każdym etapie „życia” tynku, poczynając od linii produkcyjnej, na zniszczeniu podczas użytkowania kończąc. A po drodze jest jeszcze transport, składowanie, przygotowanie do użycia, nakładanie, wiązanie na ścianie. Ba! Przyczyny usterek tynku mogą pojawić się, zanim został on wyprodukowany – mogą wynikać np. ze złej jakości podłoża lub z błędu projektanta, który źle dopasował tynk do inwestycji.

Przypadek 1. Złe warunki atmosferyczne

Problem
Firma właśnie skończyła ocieplenie domu. Tynk akrylowy nałożony (koszt kilku tysięcy złotych)! Wszyscy odetchnęli, bo prace ukończono w ostatni ładny dzień. Następnego dnia firma rozpoczynała prace u kolejnego klienta, więc tuż po nałożeniu tynku akrylowego zdemontowała rusztowanie, a wraz z nim siatki ochronne. W nocy przyszedł lekki mróz, nad ranem mgła, a przed południem spadł deszcz. Inwestor wrócił do domu po pracy i zauważył, że tynk na ścianie zaczął się „nieco” przemieszczać w dół i nie wygląda już tak pięknie jak wczoraj o tej samej porze (fot 1). Na przeciwdziałanie jest już za późno, bo tego tynku podciągnąć się po prostu nie da.

Rozpoznanie
Dlaczego tak się stało? Niska temperatura (poniżej 5°C) i duża wilgotność powietrza zdecydowanie wydłużają czas wiązania tynków akrylowych. Deszcz, który spadnie na niezwiązany tynk, spowoduje z pewnością jego „płynięcie”. Kto winien? Wykonawca? Pewnie tak, bo za szybko zdemontował rusztowania i siatki zabezpieczające. Inspektor nadzoru? Też winny, bo na to pozwolił. Inwestor? Winny sam sobie, bo – jak się okazało – był świadomy ryzyka, jakie wiąże się z prowadzeniem tego typu prac jesienią, i nie zainwestował w środek przyspieszający wiązanie. Elewację trzeba jednak naprawić. Jeszcze tego samego dnia zdjęto tynk ze ściany (nie był związany) i na wiosnę położono nowy.

Rozwiązanie
Najczęstsze problemy z tynkami zewnętrznymi wynikają z prowadzenia robót w niestabilnych warunkach atmosferycznych. Usterki te są najłatwiejsze do wyeliminowania. Wystarczy zapewnić ochronę elewacji w trakcie prac i po ich zakończeniu lub poczekać na lepszą pogodę. Nawet jeśli fizycznie udało się wykonać tynk przy niesprzyjającej aurze, to następstwa nieprzestrzegania zaleceń producenta odkryjemy w czasie użytkowania. Inną nieprawidłowością, będącą efektem prowadzenia prac w nieodpowiednich warunkach atmosferycznych, są jasne przebarwienia na tynkach mineralnych (fot. 2). Najczęściej pojawiają się na cienkich tynkach mineralnych nakładanych późną jesienią i wczesną wiosną. Całe szczęście, że przebarwienia mają charakter powierzchniowy i nie wpływają na trwałość wyprawy. Dlatego do ich zlikwidowania wystarczy tylko malowanie elewacji.

Przypadek 2. Nadmierny skurcz

Problem
Kilka dni po wykonaniu tynkowania oczom wykonawcy ukazał się widok jak na fot. 3. Po namoczeniu ściany na tynku wapienno--cementowym pojawiła się siatka spękań. Siatka była dość charakterystyczna, gdyż występowały na niej powtarzające się wzory, pionowe i poziome pasy gęstszych spękań i prostokąty pomiędzy nimi z rzadszymi spękaniami.

Rozpoznanie
Na pierwszy rzut oka oczywiste było, że tynk spękał na skutek zbyt dużego skurczu zaprawy. Pytanie brzmiało, co spowodowało ten skurcz? Po przeanalizowaniu całej tej inwestycji w obecności wykonawcy i producenta okazało się, że podczas prac popełniono wszystkie możliwe błędy:

Zbyt szybkie wysychanie i karbonatyzacja tynku.

Ze względu na zimno panujące w pomieszczeniu oraz na konieczność skrócenia okresu prac wykonawca wprowadził do pomieszczenia ogrzewanie gazowe. Tynk zaczął szybko wysychać na skutek osuszenia i podgrzania powietrza w pomieszczeniu. Dodatkowo duża ilość dwutlenku węgla spowodowała szybszą karbonatyzację powierzchni, zamykając wilgoć w spodniej warstwie tynku.

Brak gruntowania.

Po wykonaniu odkrywki okazało się, że wykonawca nie wykonał obrzutki wstępnej. Poskutkowało to dwojako. Po pierwsze, podłoże zbyt szybko odciągało wodę z zaprawy tynkarskiej, co również zintensyfi kowało procesy skurczowe. Po drugie, podłoże miało nierównomierną chłonność, gdyż na skutek wcześniejszych przemurowań zbudowane było z różnych materiałów, o różnej chłonności – stąd te dziwne regularne wzory na ścianie. Obrzutka wstępna wyrównałaby chłonność.

Rozwiązanie
Ściana została przemalowana farbą mostkująco-gruntującą Grunt-Tynk DOLINY NIDY

DODATEK PRZYSPIESZAJĄCY WIĄZANIE - ATLAS ESKIMO

Przyspiesza poprawne wykonanie wykończenia elewacji w okresie jesienno- zimowym
Zdecydowanie skraca czas wysychania i wiązania tynków i farb na elewacji, szczególnie w przypadku wysokiej wilgotności zewnętrznej (> 80%) oraz temperatury poniżej 5 st. C
Nie zmienia konsystencji i parametrów roboczych wyrobów
Nie zmienia zużycia materiału
Nie zmienia koloru wyrobu


DOSTĘPNOŚĆ: hurtownie i markety budowlane
ŻUŻYCIE: 0,25 kg/25 kg tynku
OPAKOWANIE: 250 ml

CIENKOWARSTWOWY TYNK AKRYLOWY - TYNK AKRYLOWY ATLAS

Zalecany do wykonywania wypraw o dekoracyjnej fakturze baranka – pozwala uzyskać gęstą i bardzo wyrazistą strukturę baranka o uziarnieniu do 1,5 mm lub do 2 mm
Do stosowania wewnątrz i na zewnątrz budynków
Zalecany jako warstwa elewacyjna podczas wykonywania ociepleń przy użyciu styropianu lub płyt XPS
Na elewacje szczególnie narażone na trudne warunki eksploatacji – sprawdzi się na budynkach usługowych, gospodarczych, użyteczności publicznej
Przyjazny środowisku
Bioochrona – stwarza niesprzyjające warunki dla rozwoju grzybów i pleśni ze względu na niską nasiąkliwość i odczyn kwaśno-zasadowy
Trwałość kolorów – tynk zachowuje pierwotną kolorystykę, jest bardziej odporny na blaknięcie i działanie promieni UV
Odporny na spękania
Elastyczny i trwały – doskonale kompensuje naprężenia powstające w przypadku uderzenia w jego powierzchnię

KOLOR: biały
DOSTĘPNOŚĆ: hurtownie i markety budowlane
ZUŻYCIE: przy granulacji 1,5 mm – 2,5kg/m2, przy granulacji 2 mm – 3 kg/m2
OPAKOWANIE: 25 kg

Przypadek 3. Mikrospękania

Problem
Na elewacji pojawiły się mikropęknięcia tynku cienkowarstwowego akrylowego (fot. 4). Tynk nakładany był w lecie, najprawdopodobniej na rozgrzane słońcem podłoże.

Rozpoznanie
W rozmowie z inwestorem potwierdzono zarówno ten fakt, jak i brak siatek zabezpieczających w czasie prac tynkarskich. Tynk wysechł bardzo szybko, przez co zachwiany został proces jego wiązania i nastąpił zbyt duży skurcz materiału (jak w poprzednim przypadku tynku grubowarstwowego), co w konsekwencji doprowadziło właśnie do wystąpienia mikropęknięć.

Rozwiązanie
Mikrospękania to zjawisko dość często spotykane, wynikające m.in. z prowadzenia prac tynkarskich w nieodpowiednich warunkach atmosferycznych bądź z nieprawidłowego dozowania wody zarobowej podczas przygotowywania tynku mineralnego. Mikropęknięcia powstają w zagłębieniach pomiędzy ziarnami kruszywa. Szczególnie są one widoczne przy tynkach o fakturze „nakrapianej” o kruszywie większym niż 2,0 mm. Jest to wada stosunkowo łatwa do naprawienia, pod warunkiem szybkiego jej zauważenia. W zależności od rodzaju zastosowanego tynku należy dobrać odpowiednią farbę mostkującą do przemalowania powierzchni. Niestety, powstanie mikropęknięć może w konsekwencji doprowadzić nawet do odparzania tynku. Co prawda tynki zawierają w składzie środki hydrofobowe, ale przy długotrwałym działaniu wilgoci poprzez takie rysy woda będzie dostawała się pod tynk, niszcząc powoli najpierw jego połączenie z podkładem, a później warstwy chronione tynkiem. Gdy rysy się powiększą, malowanie nic nie da. Wówczas trzeba będzie wykonać na tynku warstwę zbrojoną (jak w systemie ociepleń), a na nią ponownie nałożyć tynk. Taką naprawę zastosowano w opisanym przypadku.

Przypadek 4. Utrata przyczepności

Problem
Szpachlowanie klejem i wykonanie nowego tynku ma sens, pod warunkiem że tynk stanowiący podłoże nadal dobrze trzyma się podłoża, czyli nie zaczyna się od niego odspajać tak jak w kolejnym przypadku (fot. 5). Na tej inwestycji popełniono błąd polegający na zastosowaniu złego gruntu.

Rozpoznanie
Wykonawca zamiast masy podkładowej, dedykowanej nałożonemu tynkowi, użył zwykłej emulsji gruntującej. Przed nałożeniem tynku cienkowarstwowego najczęściej należy użyć masy podkładowej zawierającej drobne kruszywo. Masa tego typu nie dość, że doskonale sama trzyma się nawet trudnych podłoży, to również tworzy chropowatą strukturę, znacznie zwiększającą przyczepność tynku cienkowarstwowego.

Rozwiązanie
W tym przypadku inwestor zażądał od wykonawcy usunięcia tynku i ponownego wykonania wyprawy, poprzedzonego użyciem właściwego gruntu. Niestety, przed kolejnym tynkowaniem trzeba było również przeszpachlować podłoże na gładko, czym również został obciążony poprzedni wykonawca.

PODKŁADOWA MASA TYNKARSKA - ATLAS CERPLAST

Gruntuje podłoża pod tynki cienkowarstwowe
Silnie przylega do podłoża oraz do nakładanych tynków
Chroni podłoże przed niekorzystnym oddziaływaniem nowej warstwy – stanowi chemiczną barierę pomiędzy podłożem a tynkiem, ograniczając wzajemne ich oddziaływanie – ogranicza przebijanie koloru z podłoża i powstawanie plam na powierzchni tynku
Zapewnia idealną przyczepność
Redukuje chłonność
Wzmacnia podłoża
Ułatwia nakładanie i fakturowanie
Wyrównuje kolorystykę podłoża


KOLOR: biały, grafi t, klinkier, brąz
DOSTĘPNOŚĆ: hurtownie i markety budowlane
ŻUŻYCIE: 0,3 kg/m2
OPAKOWANIE: 5 kg, 10 kg, 15 kg, 25 kg

 

Artykuł ukazał się w magazynie ATLAS fachowca, numer 5, grudzień 2016 (26)

Nasi partnerzy