Błędy podczas malowania

Autor 
Adam Benedykczak - wykonawca z wieloletnim doświadczeniem
05.05.2017Komentarze (0)

 

Często bagatelizujemy prace przygotowawcze, używając  niezalecanych, a pozornie przyśpieszających pracę rozwiązań technologicznych. Takim przykładem może być mieszanie gruntu z tanią farbą emulsyjną. Tymczasem odpowiednie przygotowanie podłoża to podstawa powodzenia dalszych prac. Błędy na tym etapie powodują problemy z aplikacją, uzyskaniem jednolitej powłoki malarskiej. Mogą także istotnie wpłynąć na trwałość powłoki w trakcie użytkowania. Niżej podaję przykłady skutków błędów wykonawczych z wyjaśnieniem.

 

Skutek: Słaba przyczepność powłoki

Możliwe przyczyny

Może  to wystąpić na każdym rodzaju podłoża. Najbardziej popularne obecnie podłoża mineralne we wnętrzach to płyty gipsowo-kartonowe i gładzie gipsowe. Na tych materiałach słaba przyczepność powłok malarskich spowodowana jest niewystarczającym zespoleniem wierzchniej warstwy podłoża przez zagruntowanie. Przyczyny to:

a) użycie zbyt małej ilości gruntu,

b) zastosowanie gruntu zbyt rozcieńczonego,

c) użycie do gruntowania niewłaściwego narzędzia (spotyka się np. opryskiwacze ogrodowe),

d) niestaranność – równomierność nałożenia gruntu na powierzchnię jest bardzo istotna. Słaba przyczepność objawia się najczęściej podczas odrywania taśmy malarskiej przy odcinaniu kolorów. Wbrew obiegowym opiniom winny tej sytuacji nie jest zbyt mocny klej na taśmie, lecz niestaranne przygotowanie podłoża.

Naprawa

Bardzo chłonne, mało spoiste lub zapylone powierzchnie ścian i sufitów należy gruntować przynajmniej dwukrotnie. Po każdej warstwie należy sprawdzić skuteczność gruntowania przez przetarcie powierzchni wilgotną gąbką i obserwowanie szybkości wchłaniania wody w podłoże. Woda nie powinna wsiąkać, lecz wysychać na powierzchni. Jeśli mamy już do czynienia z odspajającą się powłoką farby, należy ją w całości usunąć, co najczęściej wiąże się z koniecznością ponownego wygładzenia podłoża. Następnie powierzchnię ponownie się gruntuje, a w czasie malowania dobrze jest sprawdzić przyczepność powłoki, malując mały fragment i (po wyschnięciu powłoki) sprawdzając jej przyczepność metodą siatki nacięć.

Skutek: Smugi po wałku

Możliwe przyczyny:

a) zbyt chłonne podłoże – farba szybko wsiąka w podłoże i zasycha, zanim zostanie równomiernie rozprowadzona z powodu niedokładnego gruntowania. Bardzo chłonne podłoże należy gruntować dwukrotnie;

b) nieodpowiedni wałek – wałek ze zbyt krótkim runem nabiera mało farby i szybko oddaje ją na ścianę. Kolejne pociągnięcia nakładają dużo mniejszą ilość farby, w konsekwencji powłoka ma nierównomierną grubość. Do malowania gładkich podłoży (płyty g-k, gładzie itp.) należy używać wałków z runem o długości 10-12 mm i dbać o to, by były zawsze równomiernie nasączone farbą. Do farb o połysku satynowym należy stosować wałki z miękkim runem typu mikrofibra;

c) nieodpowiednie warunki malowania – suche powietrze i podwyższona temperatura powodują szybkie powierzchniowe podsychanie farby i utrudniają malowanie metodą „mokre na mokre”. Takie warunki występują również w sezonie grzewczym, gdy centralne ogrzewanie wysusza powietrze. Zauważalne jest to w czasie malowania sufi tów, gdzie gromadzi się najcieplejsze powietrze. Przygotowanie pomieszczenia do malowania polega m.in. na zapewnieniu właściwych parametrów temperatury i wilgotności powietrza, w zalecanych przez producenta farby przedziałach wartości. Optymalna temperatura to 5-25°C, wilgotność powietrza: 40-80%.

Skutek: Słabe i nierównomierne krycie farby

Niedostatecznie zagruntowane podłoże.           Efekt stosowania nierozcieńczonego gruntu.

Możliwe przyczyny:

a) gruntowanie podłoża niechłonnego,

b)  zastosowanie gruntu nieprawidłowo (zbyt mało) rozcieńczonego (fot. 1 i 2).

Przygotowanie podłoża to najważniejsza czynność nie tylko w procesie aplikacji farb, dlatego popełnione podczas gruntowania błędy mogą wpływać na wygląd i jakość powłoki farby nawierzchniowej. Większość gruntów sprzedawana jest w postaci koncentratu. Zastosowanie gruntu nierozcieńczonego (w mylnym przekonaniu o skuteczniejszym wzmocnieniu podłoża) powoduje powstanie na podłożu „lakierowej”, śliskiej powłoki, na której farba rozprowadza się nierównomiernie. Dodatkowo z powodu poślizgów wałka znacznie osłabione jest krycie nakładanej farby, co wymusza zastosowanie większej liczby  warstw, a w efekcie wydłużenie czasu wykonania prac i zwiększenie zużycia farby. Ponadto na przegruntowanej powierzchni łatwo tworzą się zacieki zasychającego koncentratu, które są niemożliwe do zakrycia nawet wieloma warstwami farby.

Naprawa

Naprawa tak przygotowanego podłoża jest bardzo trudna. Zaschnięte zacieki należy starannie zeszlifować, a na powierzchnię nałożyć farbę podkładową ATLAS. Jest ona niezbędna dla prawidłowego późniejszego rozprowadzenia farby nawierzchniowej.

Eksperyment porównawczy

Zdjęcie pokazuje powłoki dwóch białych farb emulsyjnych wymalowane na zagruntowanej jednokrotnie gładzi (kolor beżowy). Po wyschnięciu powłok do ich powierzchni w kilku miejscach przyklejona została taśma malarska. Oderwanie taśmy wykazało niejednakową przyczepność obu farb do podłoża (przygotowanego przecież tak samo). Farba, która „wytrzymała”, to tania matowa emulsja, natomiast oderwała się powłoka znacznie droższej farby lateksowej. Przyczyny mogą być różne: z jednej strony niejednakowa przyczepność taśmy malarskiej do obu powłok (farba lateksowa daje powłoki bardziej gładkie, do których mocniej przywiera taśma), z drugiej strony – zdolność wnikania tańszej, rzadszej farby w podłoże (a przez to lepsza do niego przyczepność). Wniosek z tego eksperymentu jest następujący: im lepsza (droższa) farba ma być użyta, tym staranniej pod nią należy przygotować podłoże. W powyższym przypadku niezbędne było gruntowanie dwukrotne.

Porównanie farb emulsyjnych białych na jednokrotnie zagruntowanej gładzi. Oderwanie taśmy pokazuje niejednolitą przyczepność farb.

Skutek: Słabe krycie kolorów nawierzchniowych

Możliwe przyczyny:

a) brak podkładu kolorystycznego,

b) podkład w niewłaściwym kolorze.

Farby w intensywnych kolorach (żółty, czerwony, fioletowy, jasnozielony itp.) charakteryzują się znacznie słabszym kryciem niż te same farby w kolorach pastelowych. Aby przy ich aplikacji uzyskać dobre krycie podłoża, równomierne rozprowadzenie farby i odcień zgodny ze wzornikiem, należy najpierw pomalować powierzchnię odpowiednim dla danej farby podkładem kolorystycznym, zalecanym w recepturze systemu kolorowania. Brak tego podkładu lub zastosowanie jako podkładu farby białej spowoduje widoczne smugi, nierównomierność rozłożenia farby i niezgodność koloru nawet po kilku warstwach.

Skutek: Niewygładzone, niewyrównane podłoże

Możliwe przyczyny:

a) niedokładne wygładzenie podłoża (niedoszlifowanie gładzi lub łączeń płyt g-k),

b)  zbyt obfite nałożenie farby za pomocą nieodpowiedniego narzędzia – pędzla ławkowca lub wałka ze zbyt długim runem (np. elewacyjnego do powierzchni chropowatych).

Naprawa

W pierwszym przypadku należy zastosować warstwę sczepną (ATLAS Grunto-Plast), ponownie wygładzić powierzchnię odpowiednim materiałem, zagruntować i wykonać ponowne malowanie. W drugim przypadku całość powierzchni należy przeszlifować i nałożyć jeszcze raz warstwę farby.

Artykuł ukazał się w magazynie ATLAS fachowca, numer 1 2017 (27)

Kategoria 

Nasi partnerzy