Izolacja cieplna i akustyczna podkładów pod parkiet

Autor 
opracował Jarosław Kurnikowski
16.02.2015Komentarze (0)

Wykonawca często styka się z problemem izolowania cieplnego i akustycznego podłogi np. podłogi na legarach. warto więc przyjrzeć się problemowi izolacji termicznej i akustycznej w pomieszczeniach jeszcze zanim zakryjemy podkład posadzką drewnianą. O niezbędności wykonania takich izolacji nikogo nie trzeba przekonywać. W przypadku posadzek drewnianych izolacja termiczna w podłodze jest niezbędna, natomiast izolacja akustyczna poprawia jakość użytkowania podłogi.

MATERIAŁY IZOLACJI TERMICZNEJ
Materiały izolacyjne cieplne muszą charakteryzować się właściwością magazynowania ciepła, jak również przewodnością cieplną.

  • Magazynowanie ciepła: Charakterystyka magazynowania ciepła oznacza przyjęcie takiej ilości ciepła, potrzebnej do podniesienia o 1K (1 kelwin = 1°C) temperatury metra sześciennego jakiegoś materiału. Magazynowanie ciepła zależy od masy i ciężaru materiału. Im materiał cięższy i bardziej zbity, tym lepsze przechowywanie ciepła.

Przykładem może być cegła szamotowa, która jest ciężka i zwarta (gęsta). Po wygaśnięciu ognia w piecu z cegły szamotowej jest on jeszcze przez długi czas ciepły. Podobnie z termoforem gumowym wypełnionym wodą, która przez długie godziny potrafi ogrzewać zimne łóżko. Jest to dowód na to, że woda i cegła są dobrymi materiałami przechowującymi ciepło.

Materiały o dobrych właściwościach przechowywania ciepła doskonale wpływają na warunki klimatyczne w mieszkaniach, biurach, halach, itp., w których żyjemy. Polega to na tym, że pomieszczenia takie trudno jest wyziębić podczas wietrzenia zimą, gdyż przechowywane w materiałach izolacyjnych ciepło jest oddawane do miejsc wykazujących niższe temperatury od tych materiałów.To oznacza, że spadek temperatury w wyniku wietrzenia zostaje wyrównany ze zmagazynowanym w materiale izolacyjnym ciepłem. Latem z kolei, w wyniku promieniowania słonecznego, pomieszczenie takie nie nagrzewa się zbyt szybko, ponieważ materiały te są wypełnione ciepłem z promieniowania słonecznego i nie są w stanie przyjąć go więcej.

  • Przewodność cieplna: Przewodność cieplna materiału jest to przechodzenie ciepła przez materiał budowlany o grubości 1m i powierzchni 1m² przy różnicy 1K (1°C). Przewodność cieplna jest również uzależniona, podobnie jak w przypadku magazynowania ciepła, od budowy i struktury materiału izolacyjnego. Materiały lekkie i porowate, których pory wypełnione są powietrzem, jak np. styropian, wełna mineralna, przepuszczają małą ilość ciepła.

Jak wynika z obu wykresów, materiały o dużej właściwości magazynowania ciepła są materiałami ciężkimi, lecz o złej przewodności cieplnej. Odwrotnie zaś materiały lekkie - są one dobrymi przewodnikami ciepła, lecz źle magazynują ciepło. Przyjmuje się, że wewnątrz pomieszczeń stosuje się materiały izolacyjne ciężkie dla dobrego magazynowania ciepła. Na zewnątrz, oprócz tych materiałów, dodaje się również lekkie materiały izolacyjne jako ochronę przed utratą ciepła.
 

MATERIAŁY IZOLACJI AKUSTYCZNEJ

Izolacyjność akustyczna odnosi się do konstrukcji budynku i jego zdolności zapobiegania przepływowi dźwięków między pomieszczeniami. Materiały izolacji akustycznej stosuje się do wytłumienia dźwięków pochodzących z powietrza (muzyka, rozmowa), ciał stałych, jak również z chodzenia. Człowiek ze zdrowym słuchem odbiera dźwięki w zakresie 16 Hz (głębokie tony) a 20 000 Hz (tony wysokie).

Porównanie głośności niektórych dźwięków:

Tykanie zegara....................................................20dB 

Cicha rozmowa....................................................40dB 

Normalna i głośna rozmowa................................50-60dB

Duże natężenie ruchu drogowego .......................65dB 

Maszyny stolarskie (uszkodzenie słuchu)............80dB 

Bariera bólu..........................................................120dB
 

Wszelkie gładkie i twarde powierzchnie dają wydłużony czas tzw. pogłosu. Oznacza to, że dźwięki odbijają się od ścian i podłogi i pozostają przez pewien czas w pomieszczeniu. Materiały miękkie i porowate lub szorstkie skracają czas pogłosu w pomieszczeniu. Dopuszczalna ilość decybeli, która może przenikać z sąsiedniego mieszkania nie może przekraczać 30dB. Z tego też powodu wykonanie odpowiedniej, „cichej” posadzki wymaga wiedzy o tych materiałach. Skutecznie można wytłumić akustykę wywołaną stukaniem, czy krokami poprzez podwieszane sufity lub podłogi podniesione i jastrych pływający. Dla zachowania optymalnych warunków w zakresie izolacji akustycznej niedopuszczalnym błędem jest obcinanie taśmy polietylenowej (gąbki dylatacyjnej) znajdującej się między ścianą a podłożem przez malarzy przy samym pod łożu. W wyniku obcięcia taśmy dalsze prace posadzkarskie wywołują mostki akustyczne.

Parkieciarz, płytkarz, układający wykładzinę w wyniku wylania masy wyrównawczej czy szpachlowej, a także przy rozsmarowaniu kleju, docierają z tymi materiałami bezpośrednio do ścian. Masy te, jak i kleje po wyschnięciu i uzyskaniu sztywności powodu ją, poprzez kontakt ze ścianami, mostki akustyczne. Mostki przenoszą fale akustyczne wywołane krokami, stukaniem itp. po podłodze. Szczególnej dbałości o akustykę wymagają następujące pomieszczenia: klasy szkolne, sale muzyczne i koncertowe, otwarta przestrzeń biurowa, aule i sale konferencyjne.

Szczegółowe wymagania izolacyjności stropów określono w normie PN-B/02151/03:1999 „Akustyka Budowlana. Ochrona przed hałasem w budynkach. Izolacyjność przegród w budynkach oraz izolacyjność elementów budowlanych”. Na uwagę zasługują również normy PN-EN ISO 717-1;1999, PN-EN ISO 717-2 omawiające izolacyjność od dźwięków powietrznych i izolacyjność od dźwięków uderzeniowych oraz norma ENISO 140-12:2000 część 12: „Pomiar laboratoryjny izolacyjności od dźwięków powietrznych i uderzeniowych pomiędzy dwoma sąsiednimi pomieszczeniami dla podniesionej podłogi”. W dalszym ciągu aktualna jest również norma PN-87/ B-02151/02 określająca dopuszczalne poziomy hałasów w pomieszczeniu. O ile w budynkach przemysłowych, użyteczności publicznej, mieszkaniowych wielorodzinnych projektowanych po roku 1970 (wcześniej nie było ustalonych wymagań akustycznych) obowiązywał wymóg stosowania rozwiązań zapewniających spełnienie warunków izolacyjności akustycznej według norm, które obecnie i tak nie zapewniają nam komfortu, to w przypadku domów jednorodzinnych problem izolacji akustycznej był zupełnie pomijany.

Informacja o standardzie akustycznym domów jednorodzinnych pojawia się dopiero w normie PN-B/02151/03:1999. Według niej występują trzy standardy akustyczne domów jednorodzinnych: - standard podwyższony, w którym izolacyjność stropu wynosi Ln,w = 53dB - standard podstawowy, w którym izolacyjność stropu wynosi Ln,w = 63dB - standard obniżony, w którym nie określa się izolacyjności akustycznej stropów.

Kontrola jakości akustycznej budynków już na etapie projektu w wielu przypadkach zagwarantuje użytkownikom odpowiednie warunki mieszkalne. W budynkach już istniejących, w których wysoki poziom hałasu nie gwarantuje nam komfortu akustycznego, należy wykonać pomiary izolacyjności akustycznej między pomieszczeniami w celu określenia poziomu i rodzaju hałasu, a w konsekwencji zaprojektowania odpowiedniego rozwiązania spełniającego obecne normy. Istnieje kilka technologii pozwalających znacznie zwiększyć izolacyjność akustyczną pomieszczeń.

Zwiększenie izolacyjności akustycznej stropów
Izolację hałasu wytwarzanego pomiędzy pomieszczenia mi (hałas przewodów wentylacyjnych), wytłumianie wnętrz, korekcję czasu pogłosu możemy uzyskać stosując sufity pod wieszane lub podłogi podniesione. Właściwości dźwiękochłonne sufitu zależą od rodzaju płyty sufitowej (wskaźnik pochłaniania dźwięku jest większy lub równy 0,15), jej grubości oraz od głębokości, tj. odległości od powierzchni stropu.

W zależności od funkcji, jaką ma spełniać sufit i wymaganych parametrów, może on być wykonany z jednej lub dwóch warstw płyt, np. z wełny mineralnej lub włókna szklanego, i dodatkowej warstwy izolacyjnej, którą mogą tworzyć powłoki z włókna szklane go, powłoki metalowe, płyty gipsowe, panele aluminiowe, płyty drewniane, polistyrenowe, napinane z folii, czy płyty dźwiękochłonne wykonane z wełny szklanej pokrytej specjalnymi powłokami odpornymi na zanieczyszczenia i kurz, pozwalającymi na wniknięcie fal dźwiękowych dzięki mikroskopijnym otworkom
 

Kolejnym rozwiązaniem problemu hałasu jest podłoga podniesiona. Jest ona konstrukcją budowaną z typowych (w obrębie danego systemu) elementów:

  • konstrukcji wspornikowej, wykonanej ze słupków, mocowanych do stropu kołkami rozporowymi lub przyklejanych, 
  • profili usztywniających, 
  • płyt podłogowych o najczęściej spotykanych wymiarach 600x600mm, wykonanych z materiałów drewnopochodnych, mineralnych (gipsy o bardzo wysokich parametrach wytrzymałościowych), metali lub kombinacji wymienionych materiałów. 

Parametry akustyczne podłogi podniesionej zależą od budowy płyty podłogowej, konstrukcji podparcia płyt, a przede wszystkim konstrukcji słupków, zastosowania podkładek tłumiących, rodzaju nawierzchni posadzkowej, wysokości podłogi oraz sposobu zagospodarowania przestrzeni podłogowej. Dostępny jest również suchy jastrych w postaci sklejonych dwóch nałożonych i przesuniętych względem siebie płyt gipsowo-włóknowe, które wraz z twardą pianką polistyrenową o grubości 10 czy 20 mm , płytą pilśniową, wełną mineralną, lub też specjalnymi płytami tłumiącymi mogą stanowić rozwiązanie polepszające izolacyjność akustyczną.

Wariantów na poprawienie izolacyjności akustycznej jest tak dużo, że trudno byłoby je wszystkie tutaj przedstawić. Najlepszą izolację akustyczną zarówno od dźwięków uderzeniowych, jak również od dźwięków powietrznych stanowi tzw. podłoga pływająca, dobrze zaprojektowana i wykonana z odpowiednich materiałów. Podłoga pływająca zbudowana jest z czterech warstw ułożonych na stropie:

  • elastycznego styropianu, który charakteryzuje się gęstością 9 kg/m3, o izolacyjności akustycznej ok.30 dB,
  • izolacji przeciwwilgociowej wykonanej z folii budowlanej, 
  • podkładu podposadzkowego, który winien być wykonany z materiału o odpowiednich parametrach nie tylko wytrzymałościowych, ale również akustycznych, 
  • posadzki, która ma zaspakajać nasze gusta estetyczne. Z podkładów podposadzkowych, szczególnie w pomieszczeniach biurowych, mieszkalnych (tzw. pomieszczeniach suchych) zalecane są jastrychy anhydrytowe i to nie tylko z uwagi na dobrą izolacyjność akustyczną gipsów, wytrzymałość na ściskanie, ale również z uwagi na łatwość ich wykonania oraz możliwość wykonania ogrzewania podłogowego i uzyskanie idealnej powierzchni pod posadzki. Jeżeli parkiet będzie mocowany na gwoździe do ślepej podłogi, należy pod posadzką ułożyć np. cienki filc na pa pierze woskowanym lub cienką papę, aby uniknąć skrzy pienia podłogi.

O izolacji akustycznej w jastrychu pływającym, w przypadku układania parkietu lub paneli wielowarstwowych, decyduje system zabudowy podkładu. Znajdująca się pod jastrychem izolacja cieplno-akustyczna złożona np. z styropianu elastycznego (uwaga: nie należy stosować do tych celów styropianu do ocieplania budynku), płyt z wełny mineralnej lub szklanej, czy też mat polietylenowych, posiada z zasady poziom izolowania dźwięków uderzeniowych w zakresie 20 decybeli.

Przyklejane pod parkietem lub panelami wielowarstwowe płyty korkowe lub gumowo-korkowe o grubości 3-5 mm posiadają możliwość tłumienia dźwięków o około 18 db. Maty takie poprawiają zdecydowanie komfort chodzenia po parkiecie, jednak na tego typu płytach mogą zostać ułożone jedynie elementy parkietowe posiadające system łączenia ze sobą na pióro-wpust. Mozaika parkietowa o grubości 8 -10 mm, lamele parkietowe o grubości 10 mm, jak również wszystkie inne posadzki drewniane nie posiadające łączenia wpust-wypust, nie należy układać na takich podkładach, ponieważ punktowe obciążenia mogą spowodować wgniecenia w płaszczyźnie posadzki.

W starych budynkach, gdzie belki stropowe tworzą sufit - podłogę, obliczenie osłony akustyki powinno być wykonane przez fachowców. Często jednak parkieciarz podczas zabudowy posadzki na belkach stropowych zostaje skonfrontowany z problemem poprawienia izolacji akustycznej. W takim przypadku najlepszym rozwiązaniem jest niedawanie jakichkolwiek wiążących propozycji.

Informacje producentów o właściwościach akustycznych ich materiałów, które będą użyte przy wykonaniu posadzki, powołują się na po miary urzędów lub instytucji dopuszczających produkty do użytku w budownictwie. Materiały te muszą spełnić bardzo konkretne wymagania, najczęściej jednak związane ze stropem betonowym. Tak ustalone wartości w żadnym przypadku nie mogą zostać przeniesione na strop drewniany. Reasumując, ze względu na właściwości akustyczne podłogi dzieli się na trzy podstawowe grupy:

      

 


Artykuł pochodzi z magazynu “Profesjonalny Parkiet”, Nr 3/41/2008 

 

Tagi 
izolacja cieplna
izolacja akustyczna
podłoga pływająca
podłoga lekka

Nasi partnerzy