Hydroizolacja - Wy pytacie - My odpowiadamy

Autor 
Krzysztof Szyszko (Grupa Atlas)
26.05.2017Komentarze (0)

Jakie grunty stosować pod hydroizolacje? W jaki sposób zastosować hydroizolację na tynki gipsowe? Poniżej przedstawiamy odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania związane z powłokami izolacyjnymi.

Czy hydroizolacje ATLASA mogą zostać bez przykrycia na jakiś czas, czy od razu trzeba kleić płytki?

Okładzina, poza funkcją estetyczną, pełni także funkcję ochronną. Chroni warstwę hydroizolacji przed uszkodzeniami mechanicznymi. Dlatego w przypadku niepokrycia hydroizolacji płytkami należy zabezpieczyć wykonaną już hydroizolację przed uszkodzeniami mechanicznymi. 

Zaleca się, aby powstałą po związaniu powłokę hydroizolacji po 24 godzinach pokryć okładziną. Dodatkowo powierzchnie, które zostały uszczelnione, należy chronić przed działaniem wody przez trzy dni. Tak należy postępować w przypadku ATLAS Woder W i ATLAS Woder E. W przypadku ATLAS Woder S powstałą po związaniu powłokę po 24 godzinach należy pokryć okładziną i przez siedem dni należy chronić przed działaniem wody pod ciśnieniem.

W przypadku użycia ATLAS Woder Duo uszczelnione powierzchnie należy chronić przez 12 godzin  przed opadami i swobodnym działaniem wody oraz – przez 7 dni– przed działaniem wody pod ciśnieniem. Warto wspomnieć (gdy mówimy o zabezpieczaniu hydroizolacji jeszcze przed wykonaniem warstwy wykończeniowej), że ATLAS Woder Duo jest odporny na działanie promieniowania UV. Powłokę, która powstała po związaniu hydroizolacji, należy pokryć okładziną po 12 godzinach od nałożenia Woder Duo.

Czy koniecznie trzeba wcierać pędzlem pierwszą warstwę hydroizolacji?

Tak, stosując hydroizolacje ATLAS Woder W, Woder E, Woder S i Woder Duo, należy pierwszą warstwę wcierać pędzlem w izolowaną powierzchnię. Tylko taki sposób położenia pierwszej warstwy daje gwarancję wypełnienia wszystkich porów w podłożu. Bez wypełnienia porów nie możemy mówić o poprawnym i skutecznym zabezpieczeniu powierzchni przed wilgocią.

Jakie grunty stosować pod hydroizolacje jednoskładnikowe, a jakie pod dwuskładnikowe?

W przypadku ATLAS Woder S (cementowa hydroizolacja) podłoże powinno być wstępnie intensywnie zwilżone, a w trakcie nakładania matowo-wilgotne. Dla gotowych jednoskładnikowych mas hydroizolacyjnych, jak ATLAS Woder E i Woder W, powierzchnie szczególnie chłonne (np. tynki cementowo-wapienne) zaleca się zagruntować emulsją ATLAS Uni-Grunt. Dla polepszenia przyczepności, do podłoży bardzo gładkich i o małej nasiąkliwości, należy pokryć je masą ATLAS Grunto-Plast. Dla hydroizolacji dwuskładnikowej Woder Duo podłoże powinno być na wstępnym etapie intensywnie zwilżone, a w trakcie nakładania matowo-wilgotne. Powierzchnie szczególnie chłonne (np. wspomniane tynki cementowo-wapienne) lub pylące zaleca się gruntować emulsją Uni-Grunt, a podłoża bardzo gładkie o niskiej nasiąkliwości (np. płyta OSB) można pokryć dodatkowo masą Grunto-Plast.

Jaką hydroizolację użyć na tynkach gipsowych?

Na tynkach gipsowych najlepiej stosować jednoskładnikowe masy hydroizolacyjne ATLAS Woder E i Woder W.

ATLAS WODER E to elastyczna masa uszczelniająca

Zalecany do uszczelninania powierzchni pod płytkami, na które woda nie działa pod ciśnieniem (przepływa w sposób swobodny) - w łazienkach, kuchniach, balkonach itp. Tworzy izolację typu lekkiego. Uszczelnia powierzchnie wokół ścian i podłóg, wokół przejść rur instalacji wodnej i kanalizacyjnej – wraz z zatopionymi w niej PIERŚCIENIAMI PODŁOGOWYMI LUB ŚCIENNYMI. Służy do uszczelniania tynków cementowych, cem-wap i gipsowych, cementowych i anhydrytowych podkładów podłogowych, betonu, żelbetu i oraz murów z cegieł, pustaków, bloczków, płyty g-k itp., wewnątrz i na zewnątrz budynków.

Główne właściwości

● zabezpiecza przed wilgocią

● wysokoelastyczny

● element systemu uszczelnień

 

Główne parametry

● grubość warstwy: 1 - 5 mm

● zużycie: ok. 2 kg / m2

 

Są to hydroizolacje, które nie zawierają cementu. Gipsu nie wolno łączyć z cementem – powstaje wtedy etryngit, który jest silnie ekspansywny. Krystalizujące się sole powodują pęcznienie i zwiększają objętość nawet o 168%. Efektem bezpośredniego połączenia tynku gipsowego z hydroizolacją na bazie cementu będzie zniszczenie ostatecznej warstwy wykończeniowej. ATLAS Woder Duo powinien być nakładany na zagruntowane podłoże. Grunt odetnie warstwę tynku gipsowego od warstwy hydroizolacji. Podsumowując, na tynkach gipsowych najlepiej stosować hydroizolację w postaci jednoskładnikowych mas. Są to Woder E, który jest bardziej uniwersalny (zastosowanie wewnątrz i na zewnątrz), lub wystarczający do tego typu powierzchni Woder W (zastosowanie tylko wewnątrz).

Jakie kleje trzeba stosować na hydroizolacje i czy musi to być klej C2S1?

Do mocowania płytek na hydroizolację zaleca się stosowanie klejów klasy C2, takich jak ATLAS Elastyk, Geoflex lub z serii ATLAS Plus. Dzięki wysokiej odkształcalności kleje te doskonale kompensują naprężenia termiczne (występujące na balkonach, tarasach, ogrzewaniu podłogowym i ściennym, czyli miejscach, gdzie stosujemy hydroizolację), oraz mechaniczne (na elastycznych hydroizolacjach ATLAS Woder E, Woder W i Woder Duo).

Która hydroizolacja jest wytrzymała na parcie negatywne?

Z hydroizolacji produkowanych przez ATLAS na negatywne parcie wody odporny jest Woder Duo. Wynika to z bardzo wysokiej przyczepności do podłoża betonowego – powyżej 1,0 MPa. Wykonanie powłoki izolacyjnej, kiedy warstwa hydroizolacji pracuje na negatywne parcie wody, musi być wyjątkowo staranne. Należy pamiętać, że element, ochroniony izolacją działającą w sytuacji negatywnego parcia wody, cały czas znajduje się w stanie zawilgocenia, a to z kolei wpływa negatywnie na jego wytrzymałość. Dlatego zaleca się, aby w każdym przypadku przed wykonaniem tego rodzaju hydroizolacji zrobić projekt techniczny uwzględniający lokalne warunki hydrotechniczne i stan techniczny izolowanych elementów budynku.

ATLAS WODER DUO  to hydroizolacja dwuskładnikowa

Zalecana jako podpłytkowa hydroizolacja tarasów, balkonów, pomieszczeń mokrych oraz uszczelnienie fundamentów. Tworzy hydroizolację przeciwwilgociową i przeciwwodną (typu lekkiego, średniego i ciężkiego) – stanowi uszczelnienie przed wodą: pod ciśnieniem, infiltracyjną, niespiętrzającą się i spiętrzającą oraz działającą bezciśnieniowo. Służy do ochrony przed wodą tynków cementowych i cem-wap, cementowych podkładów podłogowych, betonu, żelbetu, murów z cegieł, pustaków, bloczków, płyt g-k itp., wewnątrz i na zewnątrz budynków.

Główne właściwości

● mostkuje ustabilizowane rysy do 0,75 mm

● odporny na negatywne parcie wody

● elastyczny

● wzmocniony włóknami polimerowymi

 

Główne parametry

● grubość warstwy: 2 - 3 mm

● zużycie: ok. 1,5 kg / m2 / 1 mm

Jak położyć hydroizolację właściwej grubości?

To pytanie jest bardzo istotne, bo przecież grubość izolacji determinuje jej typ, np. izolacja typu ciężkiego odporna na wodę pod ciśnieniem musi mieć na całości powierzchni grubość przynajmniej 3 mm. Praktycznie o właściwej grubości izolacji decyduje jej druga warstwa. Pierwsza, wcierana pędzlem, stanowi właściwie warstwę kontaktową i można założyć, że jej grubość to ok. 0,2 mm. Przy nakładaniu drugiej, a to robi się pacą zębatą, trzeba dobrać odpowiednią wielkość zębów pacy, czyli np. dla izolacji o zakładanej grubości 3 mm wielkość „bezpieczna” zębów to 8 mm. Pacę prowadzimy po powierzchni pod kątem 45 stopni, czyli wysokość bruzdy wynosi 5,6 mm, zatem po zagładzeniu i uwzględnieniu grubości pierwszej warstwy mamy zakładaną grubość 3 mm. Kolejnym sposobem weryfikacji grubości jest ułożenie na warstwie kontaktowej siatki z włókna szklanego odpowiedniej grubości (polecam siatki stosowane w ociepleniach budynków) lub siatki polipropylenowej. Drugą warstwę hydroizolacji możemy nakładać gładką pacą. Ilość nakładanego materiału musi być tak dobrana, aby w żadnym miejscu nie przebij ał rysunek oczek zatopionej siatki.

Ta metoda jest oczywiście dość droga, bo musimy kupić siatkę! Niektórzy producenci wręcz zmuszają do zatapiania siatki, ponieważ poza kontrolą grubości stanowi ona wzmocnienie hydroizolacji. W przypadku Wodera Duo siatka jest zbyteczna, bo ma on zbrojenie rozproszone w masie materiału wykonane z włókna polipropylenowego i nie wymaga żadnego dodatkowego wzmocnienia.

Dlaczego nie można przykleić płytek na izolację bitumiczną?

Izolacja bitumiczna w przeciwieństwie do hydroizolacji dwuskładnikowej lub folii w płynie nie jest tak odkształcalnym materiałem. Dodatkowo papy sklejają się ze sobą, w przeciwieństwie do tzw. folii w płynie czy hydroizolacji dwuskładnikowej. Dzięki temu utrzymują poślizg. Co więcej, nie ma możliwości mostkowania rys, co jest cechą bardzo pożądaną w przypadku hydroizolacji podpłytkowej, zwłaszcza na zewnątrz budynku. Poza tym papa nie jest twardym i stabilnym podłożem, do którego można przykleić płytki. Dlatego na tarasy zalecane są hydroizolacje dwuskładnikowe ATLAS Woder Duo.

Dlaczego folie w płynie nie są zalecane do balkonów i tarasów, mimo że sami producenci umieszczają taką informację na opakowaniu?

Hydroizolacje jednoskładnikowe to generalnie izolacje typu lekkiego, czyli przeciwwilgociowe. Zabezpieczają przed wodą spływającą w sposób swobodny z powierzchni chronionego elementu. Zatem mogłoby się wydawać, że jak najbardziej nadają się np. na balkony, bo jeżeli płyta balkonowa ma przynajmniej 1,5% spadku w kierunku na zewnątrz, to woda deszczowa swobodnie odpływa z powierzchni balkonu. Zabezpieczony hydroizolacją jednoskładnikową balkon może być bezpiecznie użytkowany przez wiele lat. Jednak w przypadku, gdy na dużym powierzchniowo balkonie czy tarasie zalega śnieg i nie ma sposobu na jego szybkie usunięcie, to pod białym puchem tworzy się warstwa wody, która nie ma szans na swobodny i szybki odpływ. Dlatego hydroizolacja powinna być dobrana tak, aby była odporna na wodę zalegającą w zastoinach przez dłuższy czas. Z tego powodu musimy zastosować izolację typu średniego, a ten rodzaj może zapewnić wyłącznie produkt dwuskładnikowy (np. Woder Duo).

Trzymamy się zatem zasady: hydroizolacja tarasu, balkonu to przypadek izolacji typu średniego, wobec czego bez wyjątku stosujemy produkty dwuskładnikowe typu Woder Duo.

W naszym klimacie częstość wystąpienia sytuacji opisanej wyżej jest nieprzewidywalna, może się zdarzyć nawet kilka razy w roku, a projektowanie i zastosowanie materiałów powinno być takie, aby chroniło konstrukcję na wypadek ekstremalnych zdarzeń.

Czy będziemy mieli okazję znaleźć zastosowanie dla izolacji dyspersyjnych jednoskładnikowych na zewnątrz budynków, jeżeli taras czy balkon jest zbyt wymagający dla tzw. „folii w płynie”? Bezpiecznie możemy izolować powierzchnie pionowe, czyli np. cokoły budynków lub podpory, mury wystające nad powierzchnię gruntu.

Czy w narożach musimy wklejać taśmy, skoro Woder Duo jest zbrojony włóknami?

Oczywiście, że tak. Włókna zastosowane w Woderze Duo i specjalna dyspersja o odpowiedniej lepkości zapewniają mostkowanie rys o szerokość do 0,75 mm. Taśma układana w narożach czy też na styku z profilem tarasowym przenosi znacznie większe odkształcenia wywołane pracą płyty tarasu na styku ze ścianą lub na styku hydroizolacji z innymi materiałami, np. z aluminium, z którego wykonane są profile, i podkładu cementowego.

Czy obróbki blacharskie trzeba specjalnie zabezpieczać przed zastosowaniem Wodera Duo?

Rozumiem intencję zadającego to pytanie, a w zasadzie problem, jaki się za tym kryje, czyli korozję obróbek blacharskich wykonanych z blachy ocynkowanej stosowanych przy wykańczaniu krawędzi tarasów lub balkonów. Każda hydroizolacja dwuskładnikowa zawierająca cement wytwarza środowisko silnie alkaliczne o wysokim współczynniku Ph – powyżej 11. Czy blacha ocynkowa w środowisku alkalicznym będzie odporna na korozję? Odpowiedź jest jednoznaczna – prędzej czy później skoroduje. Tempo postępowania korozji będzie zależało od jakości powłoki i nie można tego procesu zahamować. Możemy wydłużyć żywotność obróbki, stosując dodatkowe zabezpieczenie, czyli malując blachę np. żywicą epoksydową. Niestety, pokutuje przeświadczenie, że skoro blacha ocynkowana sprawdza się jako obróbka dekarska na krawędzi dachu, gdzie jej funkcja jest identyczna jak na trasie czy balkonie, to również sprawdzi się i tu. Jednak papy izolacyjne wykonane na bazie bitumu lub asfaltu nie wytwarzają środowiska alkalicznego w przeciwieństwie do zapraw cementowych.

Najlepszym rozwiązaniem jest używanie profili tarasowych wykonanych z aluminium, które są dodatkowo malowane farbą proszkową. Jest to obecnie najskuteczniejsza ochrona przed korozją. Minusem jest cena elementów aluminiowych, za to skuteczność tego rozwiązania jest gwarantowana.

Artykuł ukazał się w magazynie ATLAS Fachowca, numer 1 2017 (27)

Kategoria 

Nasi partnerzy