Jak i czym obudować wannę?

Autor 
Radosław Kaflowski, Grupa ATLAS
12.10.2015Komentarze (0)

Wanna służy nie tylko do kąpieli czy relaksu, ale stanowi też element dekoracyjny. Wanny wolnostojące nie potrzebują żadnej obudowy, ale wanny standardowe, których zewnętrzne boki są nieestetyczne, trzeba w jakiś sposób obudować. Jak i czym?

Producenci posiadają w ofercie gotowe obudowy pasujące do określonych modeli wanien, montowane zgodnie z załączoną  instrukcją. Jednak nie zawsze taka obudowa pasuje do aranżacji wnętrza. Dlatego przeważnie rezygnujemy z zabudowy standardowej. Projektanci prześcigają się w pomysłach, by nadać obudowie wanny niepowtarzalny wygląd i odpowiedni charakter, pasujący do wystroju wnętrza. Obudowa może mieć kształt prosty, zlicowany z krawędzią wanny, bądź bardziej skomplikowany. Wówczas zabudowa wychodzi poza obrys wanny, tworząc półki, wnęki czy inne elementy ozdobne. Obecnie modne są taśmy ledowe montowane w obudowach, zwłaszcza w miejscu wnęki na stopy. Podkreśla się w ten sposób kształt wanny i obudowy. Projektując i wykonując obudowę, trzeba pamiętać, by była ona demontowalna lub poprzez rewizję zapewniała dostęp do syfonu, baterii montowanych na wannie oraz urządzeń do hydromasażu, które znajdują się pod wanną.

Fot. 1. Obudowa wanny to istotny element dekoracyjny w łazience

Dobrze jest wykonać również wentylację przestrzeni pod wanną, np. w postaci umieszczonej kratki wentylacyjnej, zwłaszcza w przypadku wanny z hydromasażem. Ważne, aby wszystkie elementy zabudowy nie były sztywno połączone z wanną, tylko tworzyły oddzielną konstrukcję. Wanna wykonana jest bowiem z zupełnie innego materiału niż obudowa, a co za tym idzie – ma inne parametry techniczne, m.in. sztywność. Płytki na obudowie muszą być tak przyklejone, aby pozostawić odstęp 0,5 cm pomiędzy wanną a pozostałymi płaszczyznami stykającymi się z jej obudową. Szczeliny te wypełnia się silikonem, co umożliwia elastyczne połączenie obudowy z wanną.

Sposoby na rewizje

Rewizję w obudowie wanny można wykonać na różne sposoby. Wszystko zależy od pomysłowości i wiedzy wykonawcy. Najbardziej popularną metodą jest przykrycie otworu rewizyjnego płytką i zafugowanie jej silikonem. Można osadzić ją przy pomocy magnesów, co ułatwia jej ustawienie. W razie potrzeby wystarczy przeciąć silikon i przy pomocy przyssawki usunąć płytkę. Bardziej pracowici wykonawcy mogą zrobić płytkę otwieraną jak drzwiczki, wykorzystując zawiasy meblowe. A ci, którzy robią zabudowy z XPS-u, muszą tylko zaplanować płytkę w odpowiednim miejscu i wykonać fugę silikonową. W razie konieczności przecinamy fugę i zabudowę. Przy takim rozwiązaniu trzeba pamiętać, by fuga miała odpowiednią szerokość.

Z CZEGO WYKONAĆ OBUDOWĘ?

Kiedyś obudowywano wannę cegłą, gdyż była ona materiałem najłatwiej dostępnym na rynku. Taka obudowa była bardzo solidna. Jej wykonanie i późniejszy demontaż zajmowały jednak dużo czasu i były bardzo pracochłonne. Dziś przy obudowie wanny tego materiału praktycznie się nie stosuje. Z czego więc wykonać obudowę wanny i jakich użyć do tego materiałów? Odpowiedź na to pytanie zależy od kształtu wanny i zabudowy oraz miejsca jej montażu. W małych łazienkach, przy wannach prostokątnych, spotyka się często obudowy od ściany do ściany wykonane z płyty g-k. Płyta g-k nie jest jednak aż tak bardzo odporna na działanie wody i nie powinna być stosowana do takich konstrukcji.

• BETON KOMÓRKOWY

Dobrym materiałem, z którego można wykonać nawet najbardziej skomplikowane obudowy, jest beton komórkowy. To materiał, który nawet po długotrwałym zamoczeniu nie traci swoich cech fizycznych. Po wysuszeniu jest taki sam jak wcześniej. Dzięki temu może być używany w miejscach narażonych na wilgoć. Poza tym jest równy, w miarę lekki, łatwy w obróbce i dostępny w różnych wymiarach. Odpowiednie przycięcie bloczków umożliwia ich dopasowanie właściwie do każdego kształtu wanny. Nawet półokrągłego, gdzie docina się bloczki na kształt trapezu i modeluje, szlifując ostre zewnętrzne krawędzie aż do uzyskania obłych kształtów. Beton służy też do wykonania wszelkiego rodzaju wnęk, brył czy słupków ozdobnych. Stosując odpowiednią grubość bloczka, można uzyskać wystające poza obrys wanny ranty półki oraz wcięcie wnęki na stopy w dolnej części obudowy.

Do montażu tego materiału używa się zaprawy klejowej. Wanna znajduje się w strefie mokrej łazienki, dlatego trzeba też wykonać hydroizolację podpłytkową (np. ATLAS Woder W lub E), aby zabezpieczyć mur obudowy przed wodą.

• STYROPIAN

Do osadzania wanien stosuje się też monolityczne bądź dzielone nośniki styropianowe. Tworzą one podporę dla wanny zamiast nóżek i są jednocześnie jej obudową, na którą można bezpośrednio kleić płytki. Nośniki takie stanowią trwały element konstrukcyjny i muszą być spasowane z odpowiednim modelem wanny. Mają już wytłoczone otwory rewizyjne umożliwiające dostęp do syfonu. Montaż takich nośników wykonuje się zgodnie z załączoną przez producenta instrukcją.

Na rynku dostępne są również obudowy uniwersalne do wanien. Wykonane są one ze styropianu, wzmocnione fabrycznie siatką i klejem. Umożliwia to bezpośrednie klejenie płytek. Obudowy takie mają możliwość dopasowania wysokości i długości (dzięki istniejącym nacięciom) prawie do wszystkich wanien półokrągłych, owalnych, prostokątnych i wielokątnych dostępnych na rynku. Występują obudowy bez półki, z półką 5, 10 i 15 cm oraz obudowy wielokątne, o możliwości formowana w różne kształty. Uzupełnieniem systemu jest stopień elastyczny, umożliwiający łatwe i szybkie wykonanie stopnia przed wanną półokrągłą lub prostokątną. Zarówno obudowy z półkami, jak i obudowa wielokątna mogą być stosowane przy wannach z hydromasażem.

Montuje się je na piankę montażową. Dzięki temu w każdej chwili można obudowę zdemontować, poprzez przecięcie pianki, bez konieczności zrywania okładziny ceramicznej. Tu również producent zapewnia instrukcję montażu, adekwatną do kształtu wanny i zabudowy

• PŁYTY BUDOWLANE XPS

W ostatnim czasie prym wiodą płyty budowlane wykonane z polistyrenu ekstrudowanego (XPS), który posiada wysokie właściwości hydroizolacyjne. Jest wytrzymały, lekki i łatwy w obróbce. XPS zbrojony jest obustronnie siatką z włókna szklanego i pokryty specjalną wysokojakościową zaprawą cementową, wzbogaconą żywicami syntetycznymi. O ile obudowy uniwersalne można było formować na z góry nadany kształt, o tyle z płyt budowlanych można tworzyć dowolną bryłę. Ograniczeniem jest tylko wyobraźnia. Płyty budowlane są dostępne w sprzedaży w grubości od 4 mm do 50 mm i wymiarach 60/120 cm oraz 60/260 cm (np. WIM Platte). Istnieją też gotowe, ponacinane płyty mające zastosowanie na łukach. Łączenie poszczególnych elementów wykonuje się za pomocą kleju

Fot. 2. Obudowa wanny wykonana z płyty budowlanej

montażowego, kleju cementowego i siatki, pianki montażowej oraz specjalnie do tego przeznaczonych łączników i wkrętów. Zabudowę wykonaną z płyty budowlanej montuje się do wanny za pomocą pianki montażowej. Aplikuje się ją tylko po zewnętrznym obrysie zabudowy, uważając przy tym, by nie zespolić obudowy z wanną. Dzięki temu w późniejszym czasie możliwy będzie demontaż, bez potrzeby niszczenia glazury. Dobrym sposobem uniknięcia sklejenia obudowy z wanną jest zabezpieczenie tej drugiej folią.

Fot. 3. Obudowa wykonana z płyty budowlanej (WIM)

 

UWAGA!

Trzeba pamiętać, by obudowa wanny była mniejsza o szerokość szczeliny obwodowej (około 1 cm). Umożliwi to aplikację w tym miejscu pianki montażowej. Płyty budowlane z XPS są na tyle sztywne i mocne, że nie ma potrzeby wykonywania dodatkowych konstrukcji. Ze względu na całkowitą wodoodporność, szybkość i łatwość wykonania obudowy wykonawcy coraz chętniej sięgają po ten materiał.

 

JAKIE PŁYTKI I JAKI KLEJ?

Wykonując jakąkolwiek obudowę, trzeba wziąć pod uwagę rodzaj stosowanej płytki, a zwłaszcza jej grubość. Ma to ogromne znaczenie, gdy krawędź wanny ma licować z płytką. W takim przypadku obudowa musi być cofnięta o grubość płytki oraz warstwę kleju. O ile przy prostych obudowach można praktycznie zastosować każdą płytkę, o tyle w przypadku łuku najlepiej sprawdzają się mozaika bądź wąskie paski z płytek ułożone w pionie. Wykonanie takiej obudowy wymaga staranności i dokładności. Od jakości wykonania zależą łatwość przyklejenia płytek i końcowy efekt estetyczny.

Ważny jest również rodzaj zastosowanego kleju do płytek. Na bloczku komórkowym pokrytym hydroizolacją odpowiedni będzie klej klasy C2 TE (np. ATLAS Elastyk). Na płycie budowlanej czy obudowie uniwersalnej wymagany jest już klej klasy S1 (np. ATLAS Plus, ATLAS Plus Biały), ze względu na odkształcalność podłoża. To, jaki materiał zostanie wybrany do wykonania zabudowy wanny, zależy od zasobności portfela inwestora, a przede wszystkim od wiedzy i umiejętności wykonawcy.

Sposoby fachowców


Krzysztof Wójcik,
(nick na portalu www.atlasfachowca.pl: krzysiu79)

 

Klient wybrał ruchomą obudowę wanny. Taką, którą można w sytuacji awarii szybko zdemontować i nie kosztuje to zbyt dużo. Konstruowanie zabudowy trwało w sumie około 5 godzin. Użyłem płyty budowlanej o wymiarach 2,6 m x 0,6 m – odpowiednio ją naciąłem, poskładałem i skleiłem klejem klasy C2. Płyta została powleczona siatką od strony nacięcia. Cały proces oczywiście był rozłożony na trzy etapy. Pierwszy to nacięcie i odpowiednie wyprofilowanie płyty wraz ze sklejeniem, drugi to wzmocnienie siatką oraz ponowne „zaciągnięcie” klejem od strony wewnętrznej. Trzeci to przyklejenie grzebieniem 4 mm mozaiki, po całkowitym „stwardnięciu” kleju. W kolejnym dniu całość została zafugowana, dostawiona do wanny i „zasilikonowana”. Krótko mówiąc, obudowa została wykonana szybko, bez wnoszenia jakichkolwiek ciężarów, większych obróbek. Wszystkim polecam zabudowy wanien z płyt budowlanych.

 


Łukasz Drabik,
(nick na portalu www.atlasfachowca.pl: remontlux)

 

Do zabudowy wanny z hydromasażem użyłem płyty budowlanej – zastosowałem płyty proste o grubości 2 i 5 cm, a do łuków użyłem gotowej, ponacinanej. Następnie odrysowałem szablon z wanny i wyciąłem podstopnice i górne wzmocnienie, potem wyciąłem trójkąty, które posłużyły mi za stopy i wzmocnienie. Całość posklejałem klejem i poskręcałem wkrętami. Zrobiłem dwie kratki rewizyjne – jedną do syfonu (metalową), a drugą pod baterię. Ta kratka była najtrudniejsza do zrobienia, ponieważ znajduje się na łuku obudowy. Postanowiłem wyciąć w płycie kwadrat, wzmocnić go od środka, a na zewnątrz okleić mozaiką na klej ATLAS Plus Biały.

Dostępne na rynku

  • OBUDOWA STYROPIANOWA

Obudowa jest dopasowana do wszystkich wanien, do ich wymiarów i kształtów. W razie konieczności konstrukcja obudowy umożliwia dostęp serwisowy do samej wanny, jak i instalacji wodnej czy hydromasażu. Powierzchnia wzmocniona została siatką z włókna szklanego i klejem, dzięki czemu możliwe jest bezpośrednie przyklejenie płytek czy układanie mozaiki

Przeznaczenie: do wanny prostokątnej, z półką i LED
Producent: Schedpol
Dostępność: www.schedpol.pl
Cena: w zależności od rodzaju – ok. 250-800 zł
 

.

  • OBUDOWA  POLIURETANOWA

Prefabrykowana obudowa składa się z płyt ze sztywnego poliuretanu pokrytego obustronnie folią aluminiową. Można ją założyć bez użycia skomplikowanych narzędzi, a także bez pomocy profesjonalnego montera. Wykonana została z nienasiąkliwego materiału o właściwościach termoizolacyjnych, co sprawa, że łatwiej utrzymać ciepło w wannie. Ciekawym rozwiązaniem jest to, że nie trzeba tworzyć rewizji. W razie awarii wystarczy bowiem wyciąć fragment obudowy wzdłuż płytek, naprawić usterkę, a następnie wkleić wycięty fragment obudowy z płytkami. Obudowa wykonana jest z niezwykle trwałej płyty poliuretanowej obustronnie pokrytej folią aluminiową, przygotowana do przyklejenia płytek ceramicznych i innych wykładzin. Obudowa jest wstępnie wygięta, pokryta klejem i siatką.

Przeznaczenie: wanny o dowolnym kształcie
Cena: 279 zł
Producent: Borad
Dostępność: www.obudowa-wanny.pl

 

 

O obudowie wanny podyskutuj w wątku na forum!

 

 

Artykuł ukazał się w magazynie ATLAS fachowca, numer 4 wrzesień 2015 (20)

 

Tagi 
xps
obudowa wanny
styropian
płyty budowlane
klej

Nasi partnerzy