Co w stropach piszczy? Rodzaje i charakterystyka stropów

Autor 
Przemysław Suchan, (nick na portalu: suszkin)
19.02.2015Komentarze (0)

Co to jest strop Kleina? Jakie są najczęściej spotykane rodzaje stropów i czym się charakteryzują? W związku z dyskusją, która pojawiła się na portalu www.atlasfachowca.pl, zostałem poproszony o napisanie paru słów na temat stropów występujących w budownictwie mieszkaniowym – zarówno jednorodzinnym, jak i wielorodzinnym.

Generalnie stropem możemy nazwać przegrodę budowlaną, która ma za zadanie wydzielić kondygnacje w budynku. To płaska przegroda, w której obok naprężeń ściskających występują również naprężenia rozciągające (w sklepieniach – tylko naprężenia ściskające). W każdym stropie można wydzielić trzy części składowe:

  • konstrukcję nośną stropu,
  • konstrukcję podłogi,
  • konstrukcję sufitu.

Konstrukcja podłogi ma za zadanie przenieść bezpośrednio obciążenia własne oraz obciążenia użytkowe na konstrukcję stropu. Jako element wykończeniowy podłoga spełnia również funkcje estetyczno-użytkowe, np. powinna ograniczyć przenoszenie dźwięków uderzeniowych.

Sufit, podobnie jak podłoga, jest elementem wykończeniowym. Może bezpośrednio przylegać do spodniej części konstrukcji stropu (tynki, gładzie itd.) lub może być do niej podwieszony (np. systemy oparte na płytach gipsowo-kartonowych). Spotyka się również konstrukcję sufitu niezależną od konstrukcji stropu. W budownictwie mieszkaniowym rzadko mamy do czynienia z tym rodzajem sufitu.

PODZIAŁ STROPÓW
Stropy można podzielić na kilka grup:

1. Podział wg klasy odporności ogniowej:


2. Podział w zależności od konstrukcji:

3. Podział według funkcji w budynku:

  • stropy międzypiętrowe – stropy te muszą posiadać odpowiednią izolacyjność akustyczną na dźwięki powietrzne i powinny tłumić dźwięki uderzeniowe, natomiast izolacyjność cieplna jest cechą drugorzędną, ponieważ oddzielają na ogół pomieszczenia ogrzewane, paraizolacja wymagana jest przede wszystkim nad pralniami, suszarniami, kuchniami oraz łazienkami;
  • stropy nad podziemiami i przejazdami oraz stropy poddaszy – stropy te wymagają przede wszystkim wykonania izolacji cieplnej, ponieważ oddzielają na ogół pomieszczenia nieogrzewane;
  • stropodachy – ten rodzaj stropów wymaga izolacji (cieplnej, akustycznej, paraizolacyjnej oraz przeciwwodnej) odpornych na warunki atmosferyczne, ponieważ jednocześnie spełnia rolę dachu;
  • tarasy – różnią się od stropodachów głównie mniejszym nachyleniem połaci oraz warstwą zewnętrzną odporną na ruch pieszy.
     

STROPY NA BUDOWIE

W zależności od rejonu kraju, w budownictwie mieszkaniowym wielorodzinnym prym wiodą stropy żelbetowe monolityczne. Dzieje się tak z uwagi na dużą możliwość kształtowania przestrzennego płyty stropowej, bezproblemowy dostęp do systemów szalowań oraz możliwość dowozu betonu towarowego praktycznie w każdej ilości. Dla architektów jest to najbardziej uniwersalny rodzaj stropu, ponieważ idealnie nadaje się do dowolnej aranżacji przestrzeni mieszkania. Natomiast konstruktor jest w stanie tak zaprojektować strop żelbetowy, aby dowolne rozmieszczenie ścianek działowych, jak również sposób użytkowania powierzchni mieszkania nie stanowiły problemu dla jego użytkownika oraz nie wpływały negatywnie na globalną konstrukcję budynku. Przy pozostałych grupach stropów dowolna aranżacja powierzchni mieszkania może stworzyć problemy konstrukcyjne (np. przesunięcie o kilkanaście centymetrów ścianki działowej równoległej do belek nośnych w stropach gęstożebrowych). Oczywiście, nie zawsze oznacza to katastrofę budowlaną, ale trzeba pamiętać, że możemy do niej doprowadzić.

Stropy z elementów prefabrykowanych wykonuje się głównie przy prostych budynkach projektowanych w tzw. siatce modularnej, gdzie zminimalizowane jest praktycznie do zera wykonywanie na budowie uzupełniających elementów konstrukcji nośnej stropu. Większość tych stropów znalazło zastosowanie w budownictwie jednorodzinnym z uwagi na znaczne skrócenie czasu wykonania. Aby ograniczyć koszty robocizny oraz składowania materiałów na budowie, w budownictwie jednorodzinnym zaczęto także stosować tzw. „montaż z kół”. Oznacza to układanie płyt prefabrykowanych (np. wielokanałowych typu ŻERAŃ lub np. płyt YTONG) w dniu dostarczenia elementów stropu na budowę bezpośrednio z ciężarówek w miejsce wbudowania. Oczywiście oznacza to również skrócenie czasu osiągnięcia pełnej nośności konstrukcji stropu do niezbędnego minimum, co skutkuje możliwością przystąpienia do prac na następnej kondygnacji praktycznie zaraz po ułożeniu stropu. Niewątpliwie stosowanie prefabrykatów powoduje również ograniczenie do minimum procesów mokrych (woda zarobowa) na budowie. Wymieniłem tylko część systemów stropowych spotykanych w starszych budynkach. Dziś część z nich jest produkowana w formie niezmienionej od lat. Producenci ceramiki (np. Wienerberger, LEIER POLSKA S.A.) oraz galanterii betonowej (np. STROBET) wprowadzają na rynek własne lub lekko zmodyfikowane systemy stropowe. W większości firmy te opierają się na rozwiązaniach sprzed lat, uzupełniając systemy stropowe o dodatkowe elementy, np. szalunki tracone wieńców, nadproża itp.
 

STROPY NA RYSUNKACH – PRZEGLĄD

  • STROP AKERMANA

Strop Akermana jest stropem monolitycznym o trwałym i sztywnym wypełnieniu. Do wypełnienia stropów stosuje się pustaki ceramiczne o wysokości 150, 180, 200 lub 220 mm (cztery typy) oraz długości 195 mm (odmiana 200) i 295 (odmiana 300), w zależności od żądanej nośności stropu. Rozstaw osiowy żeber stropu wynosi 31 cm, obliczeniowa szerokość żebra 7 cm, grubość płyty betonowej (nadbeton) 3 lub 4 cm, zależnie od wartości i rodzaju obciążenia zmiennego. Do wykonania stropu z pustaków Akermana niezbędne jest wykonanie deskowania pełnego lub ażurowego (tylko pod żebrami). Stropy Akermana stosowane są też jako płyty prefabrykowane.
 

  • STROP KLEINA

Strop Kleina – strop składający się z belek stalowych (zwykle dwuteowych) oraz z płyt międzybelkowych z cegły, zbrojonych prętami stalowymi lub płaskownikami (tzw. bednarka). Płyta powstaje na skutek zespolenia cegieł zaprawą cementową; zbrojenie umieszczone jest w spoinach. W zależności od ułożenia cegieł w płycie rozróżnia się stropy Kleina z płytami typu: lekkiego – cegły układane „na płask” (grubość płyty 1/4 cegły, czyli 6,5 cm – układ cegieł na płasko); półciężkiego (żeberkowa tzw. „w organki”) – płyta grubości 1/4 cegły wzmacniana żeberkami w rozstawie 44,5 cm w postaci dwóch rzędów cegieł ułożonych wozówkowo (rysunek powyżej); ciężkiego – cegły ułożone „na rąb” (grubość płyty 1/2 cegły, czyli 12 cm, układ wozówkowy). Rozstaw belek wynosi od 1,0 do 1,6 m. Strop Kleina został wynaleziony na początku XX w. i obecnie rzadko się go stosuje z uwagi na zbyt wysokie koszty wykonania. Na budowach możemy spotkać się również ze stropem podobnym do stropu Kleina – odcinkowym: występują w nim belki stalowe i wymurowane sklepienia po niewielkimłuku na grubość 1/2 cegły (brak zbrojenia bednarką – tylko naprężenia ściskające).

 

  • STROP FILIGRAN

Płyty Filigran to prefabrykowane płyty żelbetowe o grubości około 6 cm. Układa je się dźwigiem, podobnie jak tradycyjne szalowanie (tzw. szalunek tracony), następnie dozbraja i wykonuje nadbeton. Strop wykonuje się bezpośrednio na placu budowy, jednakże z zastosowaniem płyt przygotowanych wcześniej w betoniarni. Płyty układa się na ścianach, dodatkowo wzmacniając je stemplami drewnianymi. Podobnie jak dla stropu monolitycznego istnieje praktycznie pełna dowolność w kształcie przesklepianych pomieszczeń. Na ogół producenci filigranów w cenie materiału zapewniają usługę przeprojektowania stropu (z monolitycznego) przez uprawnionych projektantów. Stropy typu filigran układa się szybko i łatwo. Prefabrykowane elementy zdecydowanie skracają czas pracy na placu budowy, zaletą jest również brak deskowania oraz ograniczenie robót zbrojarskich na budowie.

 

  • STROP TERIVA

Strop Teriva jest żelbetowym stropem gęstożebrowym belkowo-pustakowym. Składa się z kratownicowych belek żelbetowych, pustaków betonowo-keramzytowych i betonu układanego na budowie. Wykonuje się go uproszczonym sposobem montażu, bez stosowania deskowania i ciężkiego sprzętu budowlanego. Stropy te wymagają bardzo dokładnego projektu. Układ belek, rozmieszczenie żeber poszerzonych i rozdzielczych, grubość nadbetonu, sposób wykonania wypełnień uzupełniających w przypadku wymiarów mniejszych niż rozstaw 60 cm musi określić konstruktor.

 

  • STROP ŻERAŃ (PŁYTY STROPOWE WIELOKANAŁOWE)

Płyty o wysokości 24 cm posiadają kanały o średnicy 19,4 cm w liczbie 3, 5 lub 6 w zależności od szerokości, montowane są bezpośrednio na budowie na podporach tymczasowych, aby zapewnić równą płaszczyznę powierzchni sufitu lub bezpośrednio na podłożu wyrównanym zaprawą cementową. Płyty posiadają gładką powierzchnię dolną – w zasadzie nie wymagają tynkowania. Do elementów stosuje się beton różnych klas w zależności od rozpiętości i przenoszonych obciążeń zewnętrznych. Zbrojenie płyt stanowią siatki zgrzewane ze stali (pręty konstrukcyjne).
 

Rysunki: Joanna Budner

* Polska Norma – PN-EN 13501+A1:2010P – Klasyfi kacja ogniowa wyrobów budowlanych i elementów budynków.
** Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. „W sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie”.


 

 

 O stropach podyskutuj w wątku na forum "Obciążenia stropów w domach, lub mieszkaniach".

 

Artykuł ukazał się w magazynie ATLAS fachowca, numer 1 luty 2014 (12)

Kategoria 
Tagi 
stropy
rodzaje stropów
podział stropów
stropy teriva

Nasi partnerzy