Warstwa sczepna dla ZW330

Autor 
Sebastian Czernik, Grupa ATLAS
02.12.2014Komentarze (0)

Co to jest warstwa sczepna? Czym różni się od warstwy kontaktowej? Jakie jest przeznaczenie obu warstw? Uporządkujmy wiedzę na ten temat.

Warstwa kontaktowa – tworzona jest poprzez naniesienie na podłoże powłoki, która po wyschnięciu tworzy bardzo mocno przylegającą warstwę. Regułą jest stosowanie w masie dodatku drobnego kruszywa kwarcowego, które po wyschnięciu powłoki pozwala uzyskać szorstką, chropowatą powierzchnię. Dzięki obecności kruszywa, zwiększana jest powierzchnia, na której styka się podłoże z warstwą nowo nakładanego materiału, na przykład kleju do płytek. Zatem podstawową funkcją warstwy kontaktowej jest poprawa przyczepności międzywarstwowej, przy jednoczesnym wyraźnym oddzieleniu obu warstw. Warstwę kontaktową stosuje się na przykład na powierzchniach o niskiej nasiąkliwości (beton), na podłożach wyjątkowo gładkich lub pokrytych pozostałościami starych klejów PVC i farb itp. Doskonałym przykładem wyrobu do wykonywania warstwy kontaktowej jest np. ATLAS GRUNTO-PLAST, zalecany przed przyklejaniem płytek na podłożach trudnych np. gładkich powierzchniach betonowych.

Warstwa sczepna – tworzona jest poprzez naniesienie warstwy materiału, który mocno i intensywnie wciera się w podłoże, dokładnie wypełniając istniejące w nim pory i zagłębienia. Zasadą jest nanoszenie kolejnej warstwy materiału przed wyschnięciem warstwy sczepnej, czyli stosując metodą „mokre na mokre”. Funkcją warstwy sczepnej jest zatem zwiększenie przyczepności międzywarstwowej, ale przy jednoczesnym zapewnieniu możliwie jednorodnego połączenia pomiędzy warstwami. Zwiększa się wówczas również wytrzymałość na odrywanie. Przykładem warstwy sczepnej jest między innymi obrzutka tzw. szpryc, nakładana na podłoże przed wykonywanie grubowarstwowych tynków cementowych np. z Zaprawy tynkarskiej ATLAS lub Tynku Maszynowego Lekkiego ATLAS.

Warstwa sczepna pozwala na bardziej korzystne warunki eksploatacji układu warstw, podczas gdy zastosowanie warstwy kontaktowej jedynie zwiększa przyczepność. Warstwa sczepna wymagana jest w przypadku stosowania niektórych zapraw cementowych, np. zapraw z rodziny ATLAS POSTAR czy też zaprawy wyrównującej ATLAS ZW330, dlatego przy tej okazji warto wyjaśnić kilka zagadnień technicznych związanych z tą tematyką. W przypadku zapraw cementowych, charakteryzujących się szybkim przyrostem wytrzymałości podczas wiązania i wysoką wartością wytrzymałości końcowej, zdecydowanie korzystniejsze jest wykonanie warstwy sczepnej a nie warstwy kontaktowej. Zarówno warstwa wtarta w podłoże jak i nowa, od razu nanoszona warstwa wyrównująca, wiążą hydraulicznie, w naturalny sposób wyrównując ilość wody niezbędnej do związania cementu stanowiącego zasadnicze spoiwo w obu warstwach. Dzięki temu można ograniczyć możliwość wystąpienia spękań na powierzchni warstwy wyrównującej.


Technologia wykonania warstwy sczepnej

W przypadku stosowania zaprawy ATLAS ZW330 warstwę sczepną można sporządzić na jeden z dwóch sposobów, stosując:


ADHER jest suchą mieszanką cementu portlandzkiego, piasku kwarcowego i dodatków chemicznych - metylocelulozy i żywic proszkowych. Odpowiednio dobrane kruszywo i zwiększona ilość polimerów zapewniają bardzo dużą przyczepność do podłoża.

Zaprawę przygotowuje się do użycia poprzez wymieszanie suchej mieszanki z odmierzoną ilością czystej wody w proporcjach 8,0-8,75 l/25 kg. Masa nadaje się do użycia po ok. 5 minutach i po ponownym wymieszaniu. Należy ją zużyć w czasie ok. 2 godzin.

W przypadku wykonywania warstwy sczepnej z zaprawy ZW330, konieczne jest zakupienie EMULSJI ELASTYCZNEJ ATLAS. Zastosowania emulsji, czyli zwiększenie ilości polimeru w przygotowanym szlamie cementowym powoduje, że utworzona na podłożu warstwa pozwala na niewielkie wzajemne odkształcenia między warstwami i tym samym zminimalizowanie naprężeń ścinających w strefie ich połączenia. Emulsję miesza się z wodą zarobową, a następnie dosypuje suchej mieszanki w proporcjach 0,06 litra EMULSJI ELASTYCZNEJ ATLAS + 0,12 litra wody + 1 kg suchej masy. Całość należy wymieszać mieszarką wolnoobrotową z mieszadłem do zapraw, aż do uzyskania jednolitej konsystencji. Masa nadaje się do użycia zaraz po wymieszaniu i należy ją wykorzystać w czasie 2 godzin.
 

Aplikacja krok po kroku

  1. Przed rozpoczęciem aplikacji warstw sczepnej, podłoże powinno być oczyszczone z warstw i elementów mogących osłabić przyczepność, zwłaszcza kurzu, wapna, olejów, tłuszczów, substancji bitumicznych, farb, słabych i odspajających się fragmentów starych podkładów. 
  2. Bezpośrednio przed aplikacją zaprawy, podłoże należy zwilżyć wodą do stanu matowo-wilgotnego (nie pozostawiając zastoin wody). Zarówno w przypadku stosowania ADHER jak i zaprawy ZW330 modyfikowanej dodatkiem EMULSJI ELASTYCZNEJ, konsystencja robocza uzyskanego zaprawy jest płynna.
  3. Zaprawę należy zatem równomiernie rozprowadzić na powierzchni, mocno wcierając ją w podłoże za pomocą pędzla ławkowca lub szczotki dekarskiej, wykraczając przy tym nieznacznie poza obszar naprawianej powierzchni. Wielkość pokrywanej jednorazowo powierzchni należy tak dobrać, by kolejną warstwę można było nałożyć na warstwę sczepną, stosując metodę „mokre na mokre”. 
  4. W sytuacji gdyby warstwa sczepna wyschła przed nałożeniem głównej warstwy zaprawy ATLAS ZW 330, wymagane jest jej powtórne wykonanie.
  5. Kolejną warstwę nakłada się przygotowując zaprawę zgodnie z proporcjami dodawanej wody podanymi na każdym opakowaniu, czyli 4,25-5,50 l wody na 25 kg zaprawy. Jednorazowo można nakładać warstwę o grubości nieprzekraczającej 30 mm.
  6. Po zmieszaniu z piaskiem kwarcowym (wielkość ziarna do 2 mm) w proporcji wagowej 1:4 (piasek:sucha zaprawa), można rozszerzyć grubość stosowanej warstwy do 60 mm.


Fo
t. 1. Warstwę sczepną nanosi się pędzlem, mocno wcierając masę w podłoże

Konsekwencje braku warstwy sczepnej
Brak prawidłowo wykonanej warstwy sczepnej, ewentualnie nanoszenie nowej warstwy na przeschniętą warstwę sczepną, może skutkować przede wszystkim odspojeniem nowej warstwy od istniejącego podłoża. Obie warstwy nie połączą się wówczas w odpowiedni sposób, a na skutek różnic w ich wytrzymałości może nastąpić rozwarstwienie w płaszczyźnie połączenia, skutkujące spękaniem i odspojeniem. Zazwyczaj odspojenie ma wówczas charakter kohezyjny, czyli nowa warstwa odspaja się z cienką warstewką istniejącego podłoża. Warto też dodać, że braku warstwy sczepnej nie można zrównoważyć wykonaniem gruntowania podłoża – jest to działanie niewystarczające dla uzyskania odpowiedni.


Fot. 2. 
Odkrywka pokazująca odspojenie warstwy podkładu podłogowego do istniejącego podłoża, widoczny brak warstwy sczepnej


Wykonanie warstwy kontaktowej, zamiast zalecanej w danym przypadku warstwy sczepnej, może natomiast powodować wystąpienie spękań na powierzchni nowej warstwy wyrównawczej lub posadzkowej. Warstwa kontaktowa co prawda zwiększa przyczepność poprzez rozwinięcie powierzchni styku, na której następuje zetknięcie podłoża z nową warstwą (ze względu na obecność kruszywa kwarcowego), ale jednocześnie może stanowić przyczynę nierównomiernego przesychania wykonanej warstwy. Podobne zagrożenie nie występuje np. w przypadku zastosowania warstwy kontaktowej i przyklejenia płytek, ponieważ kleje mają zazwyczaj większą ilość dodatków chemicznych odpowiedzialnych za retencję (zatrzymywanie) wody w świeżej warstwie, niż zaprawy przeznaczone do wykonywania posadzek lub podkładów podłogowych. 

Kategoria 
Tagi 
warstwa sczepna
atlas zw330

Nasi partnerzy