Klej a wysoka temperatura

Autor 
Dawid Dębski, Grupa ATLAS
20.09.2016Komentarze (0)

Czy zdarzyło Ci się kiedykolwiek wykonywać prace remontowe  w wysokiej temperaturze otoczenia? Jeżeli tak, to wiesz, jak bardzo ważny jest dobór odpowiedniego produktu, który zminimalizuje ryzyko wykonywania prac w trudnych warunkach.

Rynek zapraw klejowych to nieustanne poszukiwanie nowych rozwiązań. Zmieniające się trendy w budownictwie wymagają ciągłego dostosowywania właściwości produktu do potrzeb projektantów, inwestorów i wykonawców. Przy wyborze nowoczesnej zaprawy klejowej cena i podstawowe „normowe” parametry przestają być najważniejsze. Istotniejsze stają się dziś bezpieczeństwo stosowania oraz uniwersalność i łatwość aplikacji. Wszystkim  zaangażowanym w realizację inwestycji zależy przecież na zapewnieniu wysokiej trwałości eksploatacyjnej rozwiązania, przy jednoczesnym ograniczeniu czasu i nakładu pracy. By to osiągnąć, należy stosować zaawansowane technologicznie wyroby, które posiadają właściwości wykraczające poza podstawowe wymagania stawiane klejom do płytek.

Problemy związane  z temperaturą

Warunki atmosferyczne mają kluczowe znaczenie podczas zastosowania produktów chemii budowlanej.  Prowadząc  prace  budowlane, trzeba zwracać uwagę na warunki aplikacji rekomendowane przez producenta na opakowaniu wyrobu i w karcie technicznej. Prowadzenie prac np. przy niskiej temperaturze czy wysokiej wilgotności może znacznie wydłużyć czas wymagany do osiągnięcia deklarowanych przez producenta parametrów wyrobu (w stosunku do czasu wymaganego w warunkach normowych, tj. w temperaturze 23°C, przy wilgotności 55%), umożliwiając wykonanie kolejnego etapu robót. Ważny jest zatem odpowiedni dobór czasu trwania przerw technologicznych, z uwzględnieniem aktualnych warunków panujących w miejscu aplikacji. Warto pamiętać, że w nocy, temperatura i wilgotność mogą ulec gwałtownej zmianie, szczególnie w okresie wiosennym i jesiennym. Jak widać na Rys. 1, w ciągu dnia różnica pomiędzy minimalną a  maksymalną  temperaturą  może  wynosić nawet 20°C, a różnica wilgotności powietrza może wynosić nawet 60%.

Inny przykład – kiedy promienie słoneczne oddziałują bezpośrednio na miejsce aplikacji kleju, możliwe jest nagrzanie powierzchni do temperatury nawet kilkudziesięciu stopni Celsjusza. Na przegrzanie narażone są zwłaszcza tarasy, balkony czy loggie, szczególnie kiedy znajdują się po południowej stronie budynku. Problem ten może dotyczyć zarówno podłoża pod układaną okładziną, jak i samej okładziny już po jej przyklejeniu. Warto dodać, że w przypadku prac prowadzonych na tarasach/balkonach praktycznie nie stosuje się ochrony przeciwsłonecznej w postaci siatki, rutynowo używanej np. przy wykonywaniu ociepleń budynków.

Temperatura a wiązanie

Warunki temperatury i wilgotności powietrza, występujące podczas aplikacji i w ciągu kilkunastu godzin i dni po niej, mogą znacząco wpływać na procesy wiązania zaprawy klejącej. Wiązanie zaprawy klejącej to szereg zachodzących po sobie procesów hydrolizy i hydratacji, prowadzących do trwałego związania wody w strukturze krzemianów będących składnikami cementu. Woda niezbędna jest do rozpuszczenia składników zaprawy i zajścia reakcji i musi być dostarczona w odpowiedniej ilości. Optymalna ilość wody pozwalająca na całkowite zajście procesu wiązania cementu jest dość duża i wynosi ok.  0,42 kg wody na 1 kg cementu. W niesprzyjających warunkach aplikacji ilość wody w zaprawie może spaść poniżej tej wartości i proces wiązania może nie zajść całkowicie. W temperaturze otoczenia powyżej 25°C szybkość odparowania wody jest wysoka i więcej wody ubywa przez odparowanie niż jest w stanie być związane przez procesy hydratacji cementu. Na dodatek niska wilgotność powietrza w suche, upalne dni sprzyja procesowi szybkiego odparowania. Problemy z prawidłowym wiązaniem cementu mogą być też spowodowane przez chłonne, nieprawidłowo przygotowane podłoże bądź nasiąkliwą okładzinę, które mogą powodować odciąganie wody z zaprawy po jej nałożeniu, również prowadząc do deficytu wody w zaprawie. Kiedy warunki otoczenia wykroczą poza zakres zalecany dla danego produktu, procesy wiązania mogą nie zajść w sposób prawidłowy i wyrób może nie uzyskać wymaganych końcowych parametrów technicznych.

Niewystarczająca ilość wody i niepełny proces hydratacji cementu może mieć szereg negatywnych konsekwencji na końcowe właściwości zaprawy. Zbyt mała ilość wody prowadzi m.in. do:

  • zmniejszenia przyczepności zaprawy – poprzez utworzenie nieodpowiedniej ilości wiązań chemicznych pomiędzy łączonymi materiałami,
  • zwiększenia  nasiąkliwości  zaprawy – poprzez niewypełnienie porów w zaprawie spoiwem mineralnym,
  • w efekcie: zmniejszenia wytrzymałości zaprawy na obciążenia mechaniczne i termiczne.

Pogorszenie powyższych parametrów uzyskanego połączenia między podłożem a okładziną może doprowadzić z czasem do odspajania okładzin, szczególnie w zastosowaniach zewnętrznych, gdzie jest ona narażona na bezpośrednie oddziaływanie  czynników  atmosferycznych. Konsekwencje  niestosowania  się  do  wymaganych warunków aplikacji przedstawiliśmy na fotografiach 1 i 2.

Zdjęcia 1 i 2 – odspojenie okładziny. Widoczny brak połączenia między podłożem a płytkami. Proces wiązania cementu w kleju nie nastąpił prawidłowo. Warunki otoczenia i nieprawidłowo przygotowane podłoże wpłynęły negatywnie na wiązanie cementu. Doszło do zmniejszenia przyczepności, wytrzymałości zaprawy i zerwania połączenia między podłożem a okładziną.

Recepta na sukces

Sposobem ochrony przed niewłaściwym wiązaniem kleju do płytek w wyniku niedoboru wody jest zastosowanie odpowiedniego produktu o zwiększonej zdolności  do  wiązania  wody.  Dzięki zastosowaniu najnowszych technologii i innowacyjnych dodatków, wysokoelastyczny, żelowy klej do płytek ATLAS Geoflex zapewnia o wiele wyższą pewność i bezpieczeństwo stosowania, nawet w bardzo wymagających warunkach aplikacji. Wyjątkowe właściwości kleju Geoflex wynikają między innymi z zastosowania specjalnych, mineralnych dodatków żelujących (m.in. na bazie minerału montmorylonitu). Obecność wody zatrzymanej w strukturze kleju pozwala na pełną hydratację cementu, niezależnie od rodzaju przyklejanej okładziny.

 

Większa ilość wody pozwala zatem na rozszerzenie warunków aplikacji, zarówno w zakresie temperatury podłoża i okładziny w trakcie i po aplikacji, jak i w zakresie stopnia chłonności podłoża i okładziny:

  • Temperatura podłoża: Dla Geoflexa maksymalna temperatura aplikacji została podniesiona ze standardowych 25˚C aż do 35˚C, zwiększając bezpieczeństwo zastosowania kleju w miejscach narażonych na występowanie podwyższonej temperatury podłoża, takich jak balkony, tarasy czy loggie.
  • Chłonność podłoża: Obszar aplikacji dla kleju został ponadto poszerzony o podłoża chłonne, takie jak beton, oraz podłoża „trudne” takie jak płyta OSB, lastryko czy stare płytki ceramiczne („płytka na płytkę”).

Zastosowanie dedykowanej mieszaniny różnych typów cementów w recepturze kleju pozwoliło z kolei na przyspieszenie wiązania. Jest to niezwykle istotne z punktu widzenia wykonawcy, gdyż spoinowanie okładziny przy zastosowaniu Geoflexa możliwe jest już po  12 godzinach od przyklejenia okładziny, co skraca wymagane przerwy technologiczne i pozwala na szybszą kontynuację prac. Przyspieszone wiązanie kleju ma też duże znaczenie podczas prowadzenia prac w okresie wiosennym i jesiennym, zwłaszcza kiedy może nastąpić nagły spadek temperatury w nocy. Dla Geoflexa wiązanie następuje także w warunkach niskich temperatur (powyżej 5˚C) i w tych warunkach jest ono zdecydowanie szybsze niż w przypadku innych, tradycyjnych klejów cementowych.

ATLAS Geoflex to:

  • możliwość  dostosowania  konsystencji kleju, zależnie od preferencji i potrzeb wykonawcy dzięki szerokiemu zakresowi wody zarobowej – przy użyciu wody z dolnej granicy uzyskujemy klej o zerowym spływie pozwalający na przyklejanie płytek na ścianie „od góry”, a przy użyciu wody z górnej granicy uzyskujemy klej, który zapewnia pełny rozpływ pod płytkami na podłodze,
  • możliwość przyklejania płytek każdego typu, zarówno nasiąkliwych jak i nienasiąkliwych, także na trudne podłoża,
  • bezpieczeństwo aplikacji, w tym również na podłożach narażonych na bezpośrednie nasłonecznienie, zarówno przed aplikacją okładziny, jak i w fazie wstępnego wiązania zaprawy,
  • przyspieszone  wiązanie  kleju, możliwość  spoinowania  już  po  12 godzinach od przyklejenia płytek.

Nowy  klej  żelowy  ATLAS  Geoflex to doskonały przykład na to, jak rozwój technologii i nowe zastosowania w budownictwie pomagają w codziennym prowadzeniu prac budowlanych, wychodząc naprzeciw potrzebom wykonawców. Poszerzony zakres i warunki zastosowania kleju sprawiają, że klej żelowy jest uniwersalnym rozwiązaniem na typowe i nietypowe rozwiązania w glazurnictwie. I co najważniejsze – wybór kleju ATLAS Geoflex daje wykonawcy najwyższą pewność, że wiele problemów uda się uniknąć, prace zostaną zakończone o czasie, a efekt tych prac będzie trwały na długie lata.

 

WYKONAWCA PYTA - EKSPERT ODPOWIADA

Wykonawca: Czy żel krzemianowy  i żel krzemionkowy  to ten sam związek chemiczny?

Źródła w internecie (m.in. Wikipedia) podają, że żel krzemionkowy, silikażel – granulowata, porowata forma ditlenku krzemu utworzona syntetycznie z krzemianu sodu. Żel krzemionkowy jest twardym i wytrzymałym, naturalnie występującym minerałem poddanym oczyszczeniu oraz przetworzeniu do postaci granulatu.

Przeczytałem także, że głównie żel krzemionkowy jest wykorzystany jako środek suszący (pary wodnej, par olejów czy gazów w eksykatorach) oraz osuszacz powietrza czy gazów przemysłowych. Ponadto znajduje zastosowanie jako nośnik katalizatorów oraz wypełniacz w przemyśle gumowym. Żele krzemionkowe są wytrzymałe mechanicznie, tanie w produkcji oraz wytrzymałe na wysoką temperaturę (do 900°C) oraz obojętne chemicznie.

Ekspert: Głównym budulcem żelu krzemianowego w Geoflexie jest ditlenek krzemu (choć krzem i tlen to nie jedyne pierwiastki, które budują ten żel). Ditlenek krzemu znajdziecie też w pochłaniaczach wilgoci, które w małych torebeczkach trafiają np. do kartonów z butami. Jedno z drugim ma jednak tyle wspólnego, ile wspólnego ze sobą mają węgiel i diament. 

Nie krzywdźmy więc też takimi porównaniami  żelu krzemianowego, który znajduje się w Geoflexie i daje mu przewagę, jakiej nie miał do tej pory żaden inny klej cementowy na rynku. Wykorzystanie technologii żelu krzemianowego to następujące korzyści:

  • możliwość przyklejenia okładzin każdego typu – zarówno nasiąkliwych, jak i nienasiąkliwych,
  • możliwość optymalnego dostosowania konsystencji kleju do indywidualnych preferencji wykonawcy i potrzeb wynikających z konkretnego zastosowania, poprzez dozowanie wody w zakresie znacznie szerszym niż w przypadku klejów tradycyjnych,
  • uzyskanie pełnego rozpływu kleju pod płytami, co poprawia przyczepność i trwałość zamocowania, szczególnie w zastosowaniach zewnętrznych,
  • bezpieczne przyklejanie okładzin na podłożach narażonych na bezpośrednie nasłonecznienie, zarówno w trakcie prac glazurniczych, jak i podczas wiązania zaprawy klejącej (np. na balkonach, tarasach).

BIBLIOGRAFIA:
Dane z automatycznej stacji meteorologicznej Vaisala WXT520 baza dostępna na:  http://meteo.ftj.agh.edu.pl/meteo/index.php.

Artykuł ukazał się w magazynie ATLAS fachowca,  numer 4 wrzesień 2016 (25)

 


Kategoria 
Tagi 
geoflex
klej
podłoże

Nasi partnerzy