Gdy trzeba wymienić okno i drzwi

Artykuł archiwalny 27.03.2009Komentarze (0)

Demontaż starego i zamontowanie nowego okna lub drzwi można wykonać samemu. Mniej ryzykowną decyzją jest zatrudnienie doświadczonego montażysty. Niezależnie od dokonanego wyboru, po osadzeniu ramy okiennej lub futryny drzwiowej ważne jest jej estetyczne wykończenie.

Wymiana starego na nowe
Wymianę okna lub drzwi wykonuje się w podobny sposób. Pracę należy rozpocząć od przygotowania odpowiednich narzędzi, materiałów i zabezpieczenia podłóg, pomieszczeń oraz mebli np. folią malarską lub kartonem. Po zdjęciu starego skrzydła okiennego lub drzwi  demontuje się (najczęściej wyrywa lub wycina) z otworu ościeżnicę (futrynę). Dalej należy oczyścić cały obwód ościeża z resztek tynku i kurzu, a następnie wstawić w nie nowy ramiak (zgodnie z zaleceniami producenta) i skorygować jego położenie drewnianymi klinikami, sprawdzając kilkakrotnie poziomnicą. Następnie mocuje się go do muru dyblami lub za pomocą uchwytów z kotew. Krawędzie ramy warto okleić i zabezpieczyć taśmą malarską (producenci zwykle sprzedają ramiaki zabezpieczone folią ochronną). Po wykonaniu tych czynności musi nastąpić wypełnienie wszystkich szczelin między futryną a ościeżem za pomocą pianki montażowej. Najlepiej do tego celu zastosować piankę niskorozprężną, eliminując w ten sposób możliwość nadmiernego odkształcenia montowanej ościeżnicy. Mimo to, do zupełnego związania pianki montażowej powinno stosować się odpowiednie rozpórki, zapewniające utrzymanie ościeży w odpowiednim położeniu. Pianka utwardzi się po kilku godzinach i okno lub drzwi będą praktycznie gotowe do użytkowania. Przy montażu parapetów zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych dobrze jest styk ramiaka okna z parapetem uszczelnić i zdylatować trwale elastycznym materiałem, np. silikonem sanitarnym ATLAS Silton S ATLAS Artis.

Przygotowanie podłoża
Osadzenie ościeży to zasadniczy etap wymiany starych elementów na nowe, ale nie koniec pracy. Teraz trzeba zająć się stroną „estetyczną” i wykończyć ościeża, uzupełniając ubytki w warstwie tynku, naruszonej podczas demontażu. Najpierw należy właściwie przygotować podłoże. Po pierwsze skuć, jeżeli są jeszcze resztki pozostałego starego tynku i oczyścić szczotką, a następnie zagruntować powierzchnię preparatem ATLAS Uni-Grunt. Jest to preparat gruntujący, który dzięki dużej zdolności penetracji wnika silnie w głąb podłoża, powodując jego wzmocnienie i ujednorodnienie chłonności całej gruntowanej powierzchni. Można je stosować zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz. Niektóre gotowe zaprawy, wymagają odpowiednio „chropowatego” podłoża, warto wówczas użyć gotowej masy tynkarskiej ATLAS Cerplast. Rozprowadza się ją przy pomocy wałka lub pędzla. Masa wysycha po około 4 - 6 godzinach od momentu nałożenia.
Stosując gotowe metalowe narożniki siateczkowe, z jednej strony mamy pewność zabezpieczenia naroży przed uszkodzeniami mechanicznymi w czasie eksploatacji, z drugiej zaś strony mamy estetycznie wykonane naroże o identycznym kącie. W miejscach ewentualnych spękań ościeży można dodatkowo wtopić specjalną siatkę wzmacniającą.

Uzupełnienie ubytków i tynkowanie
Zarówno do uzupełnienia ubytków, jak i osadzenia narożników przydatna będzie Zaprawa Tynkarska ATLAS lub Zaprawa Szpachlowa ATLAS Rekord. Są to gotowe suche mieszanki, produkowane na bazie najwyższej jakości spoiwa cementowego, wypełniaczy kwarcowych i dodatków uszlachetniających. Dzięki odpowiednio dobranym parametrom są one wygodne w użyciu, odznaczają się dobrą przyczepnością do podłoża. Co ważne, są mrozoodporne, dlatego nadają się również do uzupełniania ubytków na zewnętrznej stronie okna. Nie można zapomnieć, że wszelkie prace zewnętrzne wymagają minimalnej temperatury +5 st. C. Zaprawy te przygotowuje się zgodnie z zaleceniami, umieszczonymi na opakowaniu. Wsypujemy po trochu z worka do wlanej wcześniej wody i mieszamy wiertarką z zamocowanym mieszadłem aż do uzyskania jednorodnej masy. Masy te zależnie od ich rodzaju narzuca się kielnią murarską lub nakłada pacą stalową na przygotowane płaszczyzny ościeży, a następnie wyrównuje. Grubość warstwy może wynosić od 6 do 30 mm w przypadku Zaprawy Tynkarskiej ATLAS oraz 1 do 10 mm w przypadku zaprawy ATLAS Rekord, która dodatkowo zawiera specjalne mikrowłókna wzmacniające strukturę wykonanego tynku.

Do uzupełnienia większych ubytków, można zastosować także Tynk Gipsowy Nowej Doliny Nidy. Należy jedynie pamiętać aby prace te wykonywać jedynie od strony wewnętrznej, ponieważ wszelkie wyroby gipsowe nie są odporne na zewnętrzne warunki atmosferyczne. Zaprawę z gotowego suchego tynku wsypuje się stopniowo z worka do wlanej wcześniej wody i miesza wiertarką z mieszadłem do uzyskania jednorodnej masy. Następnie stopniowo narzuca się kielnią murarską na przygotowane płaszczyzny ościeży i wyrównuje zaprawę krótką łatą trapezową, a dalej szpachlą długą (tzw. piórem). Po stwardnieniu zwilża się wodą przy pomocy pędzla i gąbkuje oraz wyrównuje ostatecznie znowu piórem.

Ostateczny szlif
Sposób wykończenia zależy od potrzeb i gustu inwestora. Praktycznie po kilku dniach, o ile zapewniona została odpowiednia wentylacja, możliwe jest pomalowanie uzupełnionej i otynkowanej powierzchni. Farbę można położyć bezpośrednio na zaprawę tynkarską lub wcześniej zaprawę tę wyrównać przy pomocy wybranej gładzi szpachlowej Gipsar Uni, Gipsar Perfect, lub Gipsar Max. Masy te nadają się wyłącznie do stosowania wewnątrz pomieszczeń, a grubość pojedynczej warstwy nie może przekroczyć 2 mm. Od strony zewnętrznej estetyczny wygląd wykańczanej powierzchni można nadać stosując zaprawę szpachlową ATLAS Rekord.

Zgodnie ze sztuką budowlaną osadzone okno lub drzwi z estetycznie wykończonymi ościeżami, powinny cieszyć oko inwestora przez wiele lat.

 

atylla


 

Kategoria 

Nasi partnerzy